بر بوی تو هر کجا گلی دیدستم
بوئیدستم سرشک باریدستم
در هر چمنی که دیدهام سروی را
بر یاد قد تو پاش بوسیدستم
این رباعی به تجلی معشوق در طبیعت و اشتیاق عاشق میپردازد. مولانا میفرماید: «از بوی تو، هر کجا گلی دیدم،» «بوئیدم و اشک ریختم.» «در هر چمنی که سروی را دیدم،» «به یاد قامت تو، پایش را بوسیدم.» این رباعی، بیانگر این که عاشق، معشوق را در تمام مظاهر طبیعت میبیند و از یاد او اشک شوق میریزد، و نشاندهندهی عمق اشتیاق و ارادت او به معشوق.
لینکهای مفید دیگر: فال حافظ ، فال انبیاء ، فال مولانا ، گوگل
کلمات کلیدی: رباعی مولانا , دیوان شمس , رباعیات شمس , فال مولانا , مولانا , مثنوی معنوی , شعر فارسی , عرفان , غزلیات شمس , مولوی , تصوف , عشق , سماع , مثنوی , شعر عرفانی , قونیه , مراقبه , روحانی , فلسفه , خودشناسی , عارف , صوفی , مثنویپژوهی , شمس تبریزی , فال حافظ , دیوان حافظ , ادبیات فارسی , اشعار مولانا , مثنوی مولانا , قونیه مولانا , غزل , قصیده , شعر کلاسیک , موسیقی عرفانی , رقص سماع , مکتب مولانا , شعر درمانی , الهیات , حکمت , حقیقت , معرفت , طریقت , شریعت , وحدت وجود , فنا , بقا , نینامه , مکتوبات , فیه ما فیه , جلالالدین محمد بلخی