انگورم و در زیر لگد میگردم
هر سوی که عشق میکشد میگردم
گفتیکه به گرد من چرا میگرد
گرد تو نیم به گرد خود میگردم
این رباعی به فنای عاشق در عشق و حقیقت سلوک درونی میپردازد. مولانا میفرماید: «انگورم و زیر لگد (رنج عشق) میگردم،» «هر سویی که عشق میکشد، میگردم.» «(معشوق) گفت: “چرا به گرد من میگردی؟”» «(گفتم:) “به گرد تو نیستم، به گرد خود (حقیقت وجودم) میگردم!”» این رباعی، بیانگر تحمل رنج در راه عشق برای رسیدن به حال خوش، و نشاندهندهی این که سلوک حقیقی، سیر در خویشتن است و عاشق به دنبال کشف حقیقت وجودی خود در معشوق است.
لینکهای مفید دیگر: فال حافظ ، فال انبیاء ، فال مولانا ، گوگل
کلمات کلیدی: رباعی مولانا , دیوان شمس , رباعیات شمس , فال مولانا , مولانا , مثنوی معنوی , شعر فارسی , عرفان , غزلیات شمس , مولوی , تصوف , عشق , سماع , مثنوی , شعر عرفانی , قونیه , مراقبه , روحانی , فلسفه , خودشناسی , عارف , صوفی , مثنویپژوهی , شمس تبریزی , فال حافظ , دیوان حافظ , ادبیات فارسی , اشعار مولانا , مثنوی مولانا , قونیه مولانا , غزل , قصیده , شعر کلاسیک , موسیقی عرفانی , رقص سماع , مکتب مولانا , شعر درمانی , الهیات , حکمت , حقیقت , معرفت , طریقت , شریعت , وحدت وجود , فنا , بقا , نینامه , مکتوبات , فیه ما فیه , جلالالدین محمد بلخی