امشب همه شب نشسته اندر حزنم
فردا بروم مناره را کارد زنم
خشم آلودست اگرچه با ماست صنم
در چاه رسیدهام ولی بیرسنم
این رباعی به یأس عاشق از وصال و تمایل به رهایی از دنیا میپردازد. مولانا میفرماید: «امشب تمام شب در حزن نشستهام،» «فردا بروم و مناره را با چاقو بزنم (کنایه از تخریب ظواهر و رسیدن به باطن).» «معشوق با ماست، اگرچه خشمگین است،» «در چاه رسیدهام، ولی بیطناب (راهی برای رهایی ندارم).» این رباعی، بیانگر غم و یأس عاشق از عدم وصال و تمایل به رهایی از قید دنیا، و نشاندهندهی حالتی از درماندگی که در آن، عاشق راهی برای رهایی نمییابد.
لینکهای مفید دیگر: فال حافظ ، فال انبیاء ، فال مولانا ، گوگل
کلمات کلیدی: رباعی مولانا , دیوان شمس , رباعیات شمس , فال مولانا , مولانا , مثنوی معنوی , شعر فارسی , عرفان , غزلیات شمس , مولوی , تصوف , عشق , سماع , مثنوی , شعر عرفانی , قونیه , مراقبه , روحانی , فلسفه , خودشناسی , عارف , صوفی , مثنویپژوهی , شمس تبریزی , فال حافظ , دیوان حافظ , ادبیات فارسی , اشعار مولانا , مثنوی مولانا , قونیه مولانا , غزل , قصیده , شعر کلاسیک , موسیقی عرفانی , رقص سماع , مکتب مولانا , شعر درمانی , الهیات , حکمت , حقیقت , معرفت , طریقت , شریعت , وحدت وجود , فنا , بقا , نینامه , مکتوبات , فیه ما فیه , جلالالدین محمد بلخی