اسرار ز دست دادمی نتوانم
وانرا بسزا گشاد می نتوانم
چیزیست درونم که مرا خوش دارد
انگشت بر او نهادمی نتوانم
این رباعی به غیر قابل وصف بودن اسرار درونی و عدم توانایی در بیان آنها میپردازد. مولانا میفرماید: «اسرار را از دست دادهام، نمیتوانم (حفظشان کنم)،» «و آن را به درستی آشکار کنم، نمیتوانم.» «چیزی درونم هست که مرا خوشحال میکند،» «(اما) نمیتوانم انگشت بر آن بگذارم (توصیفش کنم).» این رباعی، بیانگر عمق و پیچیدگی اسرار الهی در وجود عاشق که فراتر از کلام است، و نشاندهندهی لذت درونی او که قابل بیان نیست.
لینکهای مفید دیگر: فال حافظ ، فال انبیاء ، فال مولانا ، گوگل
کلمات کلیدی: رباعی مولانا , دیوان شمس , رباعیات شمس , فال مولانا , مولانا , مثنوی معنوی , شعر فارسی , عرفان , غزلیات شمس , مولوی , تصوف , عشق , سماع , مثنوی , شعر عرفانی , قونیه , مراقبه , روحانی , فلسفه , خودشناسی , عارف , صوفی , مثنویپژوهی , شمس تبریزی , فال حافظ , دیوان حافظ , ادبیات فارسی , اشعار مولانا , مثنوی مولانا , قونیه مولانا , غزل , قصیده , شعر کلاسیک , موسیقی عرفانی , رقص سماع , مکتب مولانا , شعر درمانی , الهیات , حکمت , حقیقت , معرفت , طریقت , شریعت , وحدت وجود , فنا , بقا , نینامه , مکتوبات , فیه ما فیه , جلالالدین محمد بلخی