رباعی شماره 1123 از دیوان شمس مولانا

از شور و جنون رشک جنان را بزدم

ز آشفته دلی راحت جان را بزدم

جانیکه بدان زنده‌ام و خندانم

دیوانه شدم چنانکه آن را بزدم

تفسیر رباعی 1123 از دیوان شمس مولانا

این رباعی به شدت شور و جنون عاشق و فنای او در عشق می‌پردازد. مولانا می‌فرماید: «از شور و جنون (عشق)، به بهشت حسد بردم (بهشتی‌تر شدم)،» «از آشفته‌دلی، راحتی جان را کنار زدم (رهایش کردم).» «جانی را که با آن زنده و خندانم،» «چنان دیوانه شدم که آن را هم زدم (فانی کردم).» این رباعی، بیانگر غرق شدن کامل عاشق در عشق تا جایی که حتی از بهشت نیز فراتر می‌رود و راحتی جان را نیز رها می‌کند، و نشان‌دهنده‌ی فنای او در این جنون.