از بسکه به نزدیک توام من دورم
وز غایت آمیزش تو مهجورم
وز کثرت پیدا شدهگی مستورم
وز صحت بسیار چنین رنجورم
این رباعی به تناقضات حال عاشق در قرب و بعد معشوق میپردازد. مولانا میفرماید: «از بس که به تو نزدیکم، دورم،» «و از شدت آمیزش با تو، مهجورم (جدا افتادهام).» «از کثرت آشکار شدن (تو)، پنهانم،» «و از سلامت بسیار، چنین رنجورم.» این رباعی، بیانگر حال حیرت و سرگشتگی عاشق در مواجهه با معشوق که قرب و بعد، آشکاری و پنهانی، و سلامت و رنج در هم آمیختهاند، و نشاندهندهی بیحد و مرز بودن عشق الهی.
لینکهای مفید دیگر: فال حافظ ، فال انبیاء ، فال مولانا ، گوگل
کلمات کلیدی: رباعی مولانا , دیوان شمس , رباعیات شمس , فال مولانا , مولانا , مثنوی معنوی , شعر فارسی , عرفان , غزلیات شمس , مولوی , تصوف , عشق , سماع , مثنوی , شعر عرفانی , قونیه , مراقبه , روحانی , فلسفه , خودشناسی , عارف , صوفی , مثنویپژوهی , شمس تبریزی , فال حافظ , دیوان حافظ , ادبیات فارسی , اشعار مولانا , مثنوی مولانا , قونیه مولانا , غزل , قصیده , شعر کلاسیک , موسیقی عرفانی , رقص سماع , مکتب مولانا , شعر درمانی , الهیات , حکمت , حقیقت , معرفت , طریقت , شریعت , وحدت وجود , فنا , بقا , نینامه , مکتوبات , فیه ما فیه , جلالالدین محمد بلخی