رباعی شماره 1100 از دیوان شمس مولانا

آن باده که بر جسم حرامست حرام

بر جان مجرد آن مدامست مدام

در ریز مگو که این تمامست تمام

آغاز و تمام ما کدامست کدام

تفسیر رباعی 1100 از دیوان شمس مولانا

این رباعی به توصیف شراب عشق الهی و بی‌کرانگی آن می‌پردازد. مولانا می‌فرماید: «آن باده (شراب عشق) که بر جسم حرام است، حرام،» «بر جان مجرد، آن همیشگی و همیشگی است.» «در (جام) بریز، مگو که این تمام است و تمام (پایان یافت)،» «آغاز و پایان ما کدام است؟ کدام؟ (بی‌نهایت است).» این رباعی، بیانگر تفاوت شراب جسمانی و روحانی که شراب عشق بر جان حلال و دائمی است، و نشان‌دهنده‌ی بی‌کرانگی عشق و آغاز و پایان ناپذیری آن.