یک چند میان خلق کردیم درنگ
ز ایشان بوفا نه بوی دیدیم نه رنگ
آن به که نهان شویم از دیدهٔ خلق
چون آب در آهن و چو آتش در سنگ
این رباعی به ناامیدی از مردم و پنهان شدن از آنها میپردازد. مولانا میفرماید: «چند زمانی میان مردم درنگ کردیم،» «از آنان نه بوی وفایی دیدیم و نه رنگی (نشانی).» «بهتر است که از دیدهی مردم پنهان شویم،» «مانند آب در آهن و آتش در سنگ (کاملاً پنهان و بیاثر برای ظاهربینان).» این رباعی، بیانگر ناامیدی از مردم دنیا و عدم یافتن وفاداری در میان آنها، و نشاندهندهی لزوم پنهان شدن از چشم خلق برای رسیدن به حقیقت.
لینکهای مفید دیگر: فال حافظ ، فال انبیاء ، فال مولانا ، گوگل
کلمات کلیدی: رباعی مولانا , دیوان شمس , رباعیات شمس , فال مولانا , مولانا , مثنوی معنوی , شعر فارسی , عرفان , غزلیات شمس , مولوی , تصوف , عشق , سماع , مثنوی , شعر عرفانی , قونیه , مراقبه , روحانی , فلسفه , خودشناسی , عارف , صوفی , مثنویپژوهی , شمس تبریزی , فال حافظ , دیوان حافظ , ادبیات فارسی , اشعار مولانا , مثنوی مولانا , قونیه مولانا , غزل , قصیده , شعر کلاسیک , موسیقی عرفانی , رقص سماع , مکتب مولانا , شعر درمانی , الهیات , حکمت , حقیقت , معرفت , طریقت , شریعت , وحدت وجود , فنا , بقا , نینامه , مکتوبات , فیه ما فیه , جلالالدین محمد بلخی