آنکس که ترا بدید ای خوب اخلاق
در حال دهد کون و مکان را سه طلاق
مه را چه طراوت و زحل را چه محل
با طلعت آفتاب اندر افاق
این رباعی به شدت زیبایی معشوق و بیاعتبار شدن دنیا در برابر او میپردازد. مولانا میفرماید: «آن کس که تو را دید، ای خوشاخلاق،» «در دم به هستی و مکان سه طلاق میدهد (یعنی از تمام دنیا میبرد).» «ماه را چه طراوتی است و زحل را چه جایگاهی،» «با ظهور خورشید (معشوق) در جهان!» این رباعی، بیانگر عظمت و زیبایی بینظیر معشوق که باعث فنای عاشق از دنیا میشود، و نشاندهندهی بیارزش شدن تمام زیباییهای عالم در برابر او.
لینکهای مفید دیگر: فال حافظ ، فال انبیاء ، فال مولانا ، گوگل
کلمات کلیدی: رباعی مولانا , دیوان شمس , رباعیات شمس , فال مولانا , مولانا , مثنوی معنوی , شعر فارسی , عرفان , غزلیات شمس , مولوی , تصوف , عشق , سماع , مثنوی , شعر عرفانی , قونیه , مراقبه , روحانی , فلسفه , خودشناسی , عارف , صوفی , مثنویپژوهی , شمس تبریزی , فال حافظ , دیوان حافظ , ادبیات فارسی , اشعار مولانا , مثنوی مولانا , قونیه مولانا , غزل , قصیده , شعر کلاسیک , موسیقی عرفانی , رقص سماع , مکتب مولانا , شعر درمانی , الهیات , حکمت , حقیقت , معرفت , طریقت , شریعت , وحدت وجود , فنا , بقا , نینامه , مکتوبات , فیه ما فیه , جلالالدین محمد بلخی