الجوهر فقر و سوی الفقر عرض
الفقر شفاء و سوی الفقر مرض
العالم کله خداع و غرور
والفقر من العالم کنزو غرض
این رباعی به مدح فقر حقیقی و برتری آن بر دنیا میپردازد. مولانا میفرماید: «گوهر، فقر است و هر چه غیر فقر است، عرض (عارضی و ناپایدار) است،» «فقر، شفاست و هر چه غیر فقر است، بیماری است.» «تمام عالم فریب و غرور است،» «و فقر در این عالم، گنج و مقصود است.» این رباعی، بیانگر ارزش فقر معنوی و بینیازی از دنیا، و نشاندهندهی این که فقر حقیقی، راهی به سوی گنج و مقصود الهی است.
لینکهای مفید دیگر: فال حافظ ، فال انبیاء ، فال مولانا ، گوگل
کلمات کلیدی: رباعی مولانا , دیوان شمس , رباعیات شمس , فال مولانا , مولانا , مثنوی معنوی , شعر فارسی , عرفان , غزلیات شمس , مولوی , تصوف , عشق , سماع , مثنوی , شعر عرفانی , قونیه , مراقبه , روحانی , فلسفه , خودشناسی , عارف , صوفی , مثنویپژوهی , شمس تبریزی , فال حافظ , دیوان حافظ , ادبیات فارسی , اشعار مولانا , مثنوی مولانا , قونیه مولانا , غزل , قصیده , شعر کلاسیک , موسیقی عرفانی , رقص سماع , مکتب مولانا , شعر درمانی , الهیات , حکمت , حقیقت , معرفت , طریقت , شریعت , وحدت وجود , فنا , بقا , نینامه , مکتوبات , فیه ما فیه , جلالالدین محمد بلخی