رباعی شماره 1026 از دیوان شمس مولانا

در حلقهٔ مستان تو ای دلبر دوش

میخانه درون کشیدم از خم سر جوش

بر یاد تو کاس و طاس تا وقت سحر

میخوردم و میزدم همی دوش خروش

تفسیر رباعی 1026 از دیوان شمس مولانا

این رباعی به مستی عاشق در یاد معشوق و بی‌قراری او می‌پردازد. مولانا می‌فرماید: «در حلقه‌ی مستان تو، ای دلبر، دیشب،» «میخانه را از خمِ سرشار (از شراب) به درون کشیدم (مست شدم).» «به یاد تو کاسه و طاس تا وقت سحر،» «می‌خوردم و دیشب فریاد و خروش می‌کردم.» این رباعی، بیانگر شدت مستی و بی‌قراری عاشق از یاد معشوق، و نشان‌دهنده‌ی غرق شدن او در باده‌ی عشق که تا سحر او را به فریاد و خروش واداشته است.