تا بتوانی تو جامهٔ عشق مپوش
چون پوشیدی ز هر بلائی مخروش
در جامه همی سوز و همی باش خموش
کاخر ز پس نیش بود روزی نوش
این رباعی به تحمل سختیها در راه عشق و پایان خوش آن میپردازد. مولانا میفرماید: «تا میتوانی، جامهی عشق را مپوش،» «چون پوشیدی، از هر بلایی ناله مکن!» «در (این) جامه (عشق)، بسوز و خاموش باش،» «زیرا سرانجام، پس از هر نیش، روزی شیرینی (نوش) خواهد بود.» این رباعی، بیانگر دشواریهای راه عشق و لزوم تحمل آنها، و نشاندهندهی این که با صبر و تحمل، سرانجام به وصال و شادی میرسیم.
لینکهای مفید دیگر: فال حافظ ، فال انبیاء ، فال مولانا ، گوگل
کلمات کلیدی: رباعی مولانا , دیوان شمس , رباعیات شمس , فال مولانا , مولانا , مثنوی معنوی , شعر فارسی , عرفان , غزلیات شمس , مولوی , تصوف , عشق , سماع , مثنوی , شعر عرفانی , قونیه , مراقبه , روحانی , فلسفه , خودشناسی , عارف , صوفی , مثنویپژوهی , شمس تبریزی , فال حافظ , دیوان حافظ , ادبیات فارسی , اشعار مولانا , مثنوی مولانا , قونیه مولانا , غزل , قصیده , شعر کلاسیک , موسیقی عرفانی , رقص سماع , مکتب مولانا , شعر درمانی , الهیات , حکمت , حقیقت , معرفت , طریقت , شریعت , وحدت وجود , فنا , بقا , نینامه , مکتوبات , فیه ما فیه , جلالالدین محمد بلخی