ای روز نشاط روشنی وقت تو خوش
وی عالم عیش و ایمنی وقت تو خوش
در سایهٔ زلف تو دمی میخسبم
تو نیز موافقت کنی وقت تو خوش
این رباعی به تمنای آرامش در سایهی معشوق میپردازد. مولانا میفرماید: «ای روز نشاط و روشنایی، وقت تو خوش (مبارک باد)!» «و ای عالم عیش و ایمنی، وقت تو خوش!» «در سایهی زلف تو لحظهای میخوابم،» «تو نیز موافقت کنی، وقت تو خوش!» این رباعی، بیانگر آرزوی عاشق برای یافتن آرامش و امنیت در سایهی معشوق، و نشاندهندهی این که حضور معشوق، باعث خوشی و برکت زمان میشود.
لینکهای مفید دیگر: فال حافظ ، فال انبیاء ، فال مولانا ، گوگل
کلمات کلیدی: رباعی مولانا , دیوان شمس , رباعیات شمس , فال مولانا , مولانا , مثنوی معنوی , شعر فارسی , عرفان , غزلیات شمس , مولوی , تصوف , عشق , سماع , مثنوی , شعر عرفانی , قونیه , مراقبه , روحانی , فلسفه , خودشناسی , عارف , صوفی , مثنویپژوهی , شمس تبریزی , فال حافظ , دیوان حافظ , ادبیات فارسی , اشعار مولانا , مثنوی مولانا , قونیه مولانا , غزل , قصیده , شعر کلاسیک , موسیقی عرفانی , رقص سماع , مکتب مولانا , شعر درمانی , الهیات , حکمت , حقیقت , معرفت , طریقت , شریعت , وحدت وجود , فنا , بقا , نینامه , مکتوبات , فیه ما فیه , جلالالدین محمد بلخی