تبلیغات:

تبلیغات:

تبلیغات:

تبلیغات:

تبلیغات:

تبلیغات متنی:

غزل شماره 382 دیوان شمس مولانا

فال مولانا

فال مولانا با تفسیر

ابتدا با خلوص نیت و قلبی سرشار از اعتماد نیت کنید.

آنگاه برای گرفتن فال مولانا بر روی عکس زیر کلیک کنید

مطالب پیشنهادی از سراسر وب:

مطالب پیشنهادی

خرید انواع هارد اکسترنال با گارانتی معتبر شزکتی
هارد‌های ضد آب و ضد ضربه با برند معتبر و قیمت مناسب
کنترل هوشمند انوع کجت‌ها و گوشی‌ها با ساعت هوشمند
انواع لپ تاپ حرفه‌ای لنوو زیر قیمت بازار تهران تعداد محدود
خرید انلاین انواع سکه طلا به فوری به قیمت روز
طلا بهترین سرمایه گذاری است. خرید انواع سکه پارسیان

غزل شماره 382 دیوان شمس مولانا

غزل شماره 382 دیوان شمس مولانا

ای از کرم تو کار ما راست
هر جای که خرمی‌ست ما راست

عاشق به جهان چه غصه دارد‌؟
تا جام شراب وصل برجاست

هر باد چغانه‌ای گرفته
کاو منتظر اشارت ماست

هر آب چو پرده‌دار گشته
اندر پس پرده طرفه بت‌هاست

هر بلبل مست بر نهالی
مانندهٔ راح ِ روح‌افزا‌ست

بسیار مگو که وقت آش است
چون گرسنگی قوم شش تاست

توضیح . معنی . تفسیر

تفسیر غزل شماره 382 دیوان شمس مولانا

غزل شماره ۳۸۲ از دیوان شمس مولانا با مطلع “ای از کرم تو کار ما راست / هر جای که خرمی‌ست ما راست”. این غزل، بیانی از لطف و کرم بیکران الهی است که موجب سامان یافتن کار عاشق و بهره‌مندی او از تمام مظاهر شادی و خرمی در هستی می‌شود. مولانا در این غزل، سعادت و شادکامی خود را نتیجهٔ مستقیم عنایت معشوق می‌داند و هرگونه غم و غصه را در حضور او بی‌معنا جلوه می‌دهد. ردیف غزل “است” و “ما راست” است که بر تأثیر معشوق و مالکیت معنوی عاشق بر مواهب هستی تأکید می‌کند.

مضامین اصلی غزل

  • سامان یافتن کار عاشق و بهره‌مندی از خرمی به واسطهٔ کرم معشوق.
  • بی‌معنا بودن غصه برای عاشق تا زمانی که جام وصال برجاست.
  • اشارهٔ بادها به سوی عاشق به انتظار اشارت معشوق.
  • پرده‌دار شدن آب‌ها و وجود بت‌های طرفه در پس پرده.
  • مانند راح روح‌افزا بودن هر بلبل مست بر نهالی.
  • نهی از پرگویی در وقت آش (حال خوش) به دلیل گرسنگی قوم (مادّیین).

شرح و تفسیر ابیات

غزل با ستایش کرم معشوق آغاز می‌شود: ای از کرم تو کار ما راست / هر جای که خرمی‌ست ما راست. ای معشوقی که به واسطهٔ کرم و بخشش بی‌انتهای تو، کار ما (عاشقان) سامان یافته و رو به راه است. و هر کجا در عالم که شادکامی و خرمی وجود دارد، از آنِ ماست. تأکید بر تأثیر کرم الهی در زندگی عاشق و بهره‌مندی او از شادی حقیقی.

به بی‌معنا بودن غصه در حضور وصال اشاره دارد: عاشق به جهان چه غصه دارد؟ / تا جام شراب وصل برجاست. عاشق حقیقی در این جهان چه جایی برای غصه خوردن دارد؟ تا زمانی که جام شراب وصال معشوق (تجربهٔ اتحاد و قرب الهی) برای او مهیا و برقرار است، غم بی‌معناست. وصال معشوق، کلید رهایی از غم‌هاست.

به همسویی طبیعت با حال عاشق اشاره می‌کند: هر باد چغانه‌ای گرفته / کاو منتظر اشارت ماست. گویی هر بادی در عالم، سازی (چغانه) در دست گرفته و منتظر اشارهٔ ما (عاشقان، به دلیل همسویی با معشوق) است تا بنوازد. طبیعت نیز با حال خوش عاشق هماهنگ است و از او فرمان می‌برد.

به رازهای پنهان در مظاهر طبیعت اشاره دارد: هر آب چو پرده‌دار گشته / اندر پس پرده طرفه بت‌هاست. هر آبی (نمادی از مظاهر هستی، یا حیات) مانند پرده‌داری شده است. و در پس این پردهٔ آب، بت‌های طرفه و زیبایی (اشاره به تجلیات و حقایق الهی، یا معشوق) پنهان است. عالم ظاهر، پرده‌ای بر حقایق عالم معناست.

به تجلی روح‌افزای حق در مظاهر اشاره دارد: هر بلبل مست بر نهالی / مانندهٔ راح روح‌افزاست. هر بلبل مست (نمادی از عاشق شوریده) که بر روی نهالی (نمادی از تجلیات لطیف حق) نغمه‌سرایی می‌کند، مانند شراب روح‌افزا و حیات‌بخش است. تجلی حق در مظاهر، موجب نشاط و حیات معنوی است.

در بیت پایانی، به نهی از پرگویی و بیان حال خوش برای نااهلان اشاره دارد: بسیار مگو که وقت آش است / چون گرسنگی قوم شش تاست. (خطاب به خود یا ساقی) در این هنگام که وقت آش و حال خوش (مستی و بی‌خودی در عشق) است، زیاد سخن مگو و اسرار را فاش مکن. چرا که قوم (مادیون، نااهلان) در گرسنگی و محرومیت از این حال هستند (شش جهت دنیا آن‌ها را در بر گرفته و اسیر مادّیاتند). لزوم حفظ اسرار و عدم بیان حال خوش برای نااهلان.

نتیجه‌گیری

غزل ۳۸۲ مولانا، غزلی پر از شور و حال و بیانی از تأثیر کرم و لطف الهی در زندگی عاشق است. مولانا با تأکید بر بهره‌مندی عاشق از تمام مظاهر خرمی در هستی، غصه را در حضور وصال معشوق بی‌معنا می‌داند. غزل با به تصویر کشیدن همسویی طبیعت با حال عاشق و اشاره به رازهای پنهان در مظاهر هستی، به تجلی حق در همه چیز اشاره می‌کند. در نهایت، با نهی از پرگویی و بیان حال خوش برای نااهلان، به لزوم حفظ اسرار و درک مراتب مختلف سالکان در مسیر عرفان تأکید دارد. این غزل، بیانی زیبا از نگاه مولانا به کرم الهی، وصال، تجلیات حق در عالم، و اهمیت حفظ اسرار در عرفان است.

لینک‌های مفید دیگر: فال حافظ ، فال انبیاء ، فال مولانا ، گوگل

کلمات کلیدی: غزلیات دیوان شمس ، تفسیر غزلیات دیوان شمس ، غزلیات دیوان شمس مولانا ، اشعار مولانا ، دیوان مولانا شمس تبریزی ، بهترین اشعار دیوان شمس ، ناب ترین اشعار مولانا ، غزلیات مولانا ، غزلیات مولانا جلال الدین ، رباعیات مولانا ، زیباترین رباعیات مولانا ، اشعار کوتاه مولانا

مطالب پیشنهادی از سراسر وب:

تبلیغات متنی: