تبلیغات:

تبلیغات:

تبلیغات:

تبلیغات:

تبلیغات:

تبلیغات متنی:

دیوان شمس مولانا غزل شماره 1320

فال مولانا

فال مولانا با تفسیر

ابتدا با خلوص نیت و قلبی سرشار از اعتماد نیت کنید.

آنگاه برای گرفتن فال مولانا بر روی عکس زیر کلیک کنید

مطالب پیشنهادی از سراسر وب:

مطالب پیشنهادی

خرید انواع هارد اکسترنال با گارانتی معتبر شزکتی
هارد‌های ضد آب و ضد ضربه با برند معتبر و قیمت مناسب
کنترل هوشمند انوع کجت‌ها و گوشی‌ها با ساعت هوشمند
انواع لپ تاپ حرفه‌ای لنوو زیر قیمت بازار تهران تعداد محدود
خرید انلاین انواع سکه طلا به فوری به قیمت روز
طلا بهترین سرمایه گذاری است. خرید انواع سکه پارسیان

دیوان شمس مولانا غزل شماره 1320

دیوان شمس مولانا غزل شماره 1320

دیوان شمس مولانا غزل شماره ۱۳۲۰

اندرآ با ما نشان ده راستک
ماجرا را در میان نه راستک

چون کمانی با من آخر پیش آ
همچو تیری کید از زه راستک

ای فضولی سو به سو چندین مجه
ور جهی باری برون جه راستک

ده خدایی نیست جز تو هیچ کس
کو بگوید حال این ده راستک

چون تو آدینه نخواهی آمدن
وعده مان ده روز شنبه راستک

در دروغ و مکر ذوقی هست لیک
آن نمی‌ارزد همان به راستک

گر بدیدی شمس تبریزی بگو
یک نشان با کهترین که راستک

توضیح . معنی . تفسیر

تفسیر غزل شماره ۱۳۲۰ دیوان شمس مولانا

این غزل مولانا، درخواستی صمیمانه و بی‌پرده از معشوق (شمس تبریزی) برای حضور صادقانه و روشن ساختن حقیقت است. مولانا با تأکید بر راستی و شفافیت، معشوق را تنها کسی می‌داند که می‌تواند احوال این “ده” (عالم یا دل) را به درستی بیان کند. او از لذت گذرا و بی‌ارزش دروغ می‌گوید و در نهایت، خواهان نشانه‌ای از شمس است که حقیقت را به روشن‌ترین شکل ممکن آشکار کند.

دعوت به صداقت و آشکارگی (بیت ۱ و ۲)

غزل با دعوتی از معشوق آغاز می‌شود: “اندرآ با ما نشان ده راستک / ماجرا را در میان نه راستک“. با ما درون بیا و نشانه‌ای از راستی (حقیقت) به ما بنما. و ماجرا (قصه عشق و هستی) را راست و بی‌پرده در میان بگذار.

چون کمانی با من آخر پیش آ / همچو تیری کید از زه راستک“. (ای معشوق) مانند کمان (که مستقیم و بی‌حجاب است) با من پیش بیا. نه اینکه مانند تیر (که با فریب و پنهان‌کاری) از زه کمان (وتر) بیرون آید (اشاره به پنهان‌کاری و عدم صداقت).

نهی از فضولی و جستجوی حقیقی (بیت ۳ و ۴)

مولانا به مدعیان و جستجوگران سطحی هشدار می‌دهد: “ای فضولی سو به سو چندین مجه / ور جهی باری برون جه راستک“. ای فضول (کسی که در کار دیگران دخالت می‌کند یا جستجوی بی‌هدف دارد)، این‌قدر سو به سو و بی‌جهت مپر (در عالم نگرد). و اگر هم می‌پری، حداقل بیرون بپر (از محدودیت‌ها رها شو) و راست و بی‌پرده بپر.

ده خدایی نیست جز تو هیچ کس / کو بگوید حال این ده راستک“. هیچ صاحب و خدایی برای این روستا (ده، کنایه از عالم وجود یا دل عاشق) جز تو (ای معشوق) نیست. که بتواند حال و احوال این ده را راست و صحیح بگوید.

وعده وصال و بی‌ارزشی دروغ (بیت ۵ و ۶)

مولانا خواستار وعده‌ای از وصال است: “چون تو آدینه نخواهی آمدن / وعده مان ده روز شنبه راستک“. از آنجا که تو (ای معشوق) روز آدینه (روز جمعه که در آن زمان دیدار میسر نبوده یا کنایه از روز موعود) نمی‌خواهی بیایی. پس وعده دیدارمان را روز شنبه (پس از آدینه، یا روز دیدار حقیقی) راست و حتمی بده.

در دروغ و مکر ذوقی هست لیک / آن نمی‌ارزد همان به راستک“. در دروغ و فریب، لذتی (ذوقی) وجود دارد. اما آن (لذت دروغ) نمی‌ارزد (ارزشی ندارد)، همان بهتر که راستی باشد.

نشانه‌ای از شمس تبریزی (بیت ۷)

غزل با درخواستی مستقیم از شمس به پایان می‌رسد: “گر بدیدی شمس تبریزی بگو / یک نشان با کهترین که راستک“. اگر شمس تبریزی را دیدی (خطاب به مخاطب یا به خودش)، بگو (که از او) یک نشانه (علامت و دلیل) راست و حقیقی با کهترین (کوچکترین) (یعنی با این بنده حقیر) بده. (مولانا خواهان یک نشانه‌ی بی‌پرده از حقیقت شمس است).

لینک‌های مفید دیگر: فال حافظ ، فال انبیاء ، فال مولانا ، گوگل

کلمات کلیدی: غزلیات دیوان شمس ، تفسیر غزلیات دیوان شمس ، غزلیات دیوان شمس مولانا ، اشعار مولانا ، دیوان مولانا شمس تبریزی ، بهترین اشعار دیوان شمس ، ناب ترین اشعار مولانا ، غزلیات مولانا ، غزلیات مولانا جلال الدین ، رباعیات مولانا ، زیباترین رباعیات مولانا ، اشعار کوتاه مولانا

مطالب پیشنهادی از سراسر وب:

تبلیغات متنی: