مطالب پیشنهادی![]()
به شکرخنده اگر میببرد جان رسدش
وگر از غمزه جادو برد ایمان رسدش
لشکر دیو و پری جمله به فرمان ویند
با چنین عز و شرف ملک سلیمان رسدش
صد هزاران دل یعقوب حزین زنده بدوست
کر و فر شرف یوسف کنعان رسدش
لب عیسی صفتش مرده به دم زنده کند
گر پرد با پر جان جانب کیوان رسدش
نوح وقتیست که عشق ابدی کشتی اوست
گر جهان زیر و زبر کرد به طوفان رسدش
عشق او گرد برانگیخت ز دریای عدم
ید بیضا و عصایی شده ثعبان رسدش
جملگی تشنه دلان قوت از او مییابند
با چنین لقمه دهی شهرت لقمان رسدش
این غزل مولانا، ستایشی بیکران از معشوق الهی یا پیر کامل است که او را واجد تمام صفات کمال و قدرتهای ماورایی میداند. مولانا با استفاده از تمثیلات قرآنی و اساطیری، به قدرت عشق در تحول عالم و احیای جانها اشاره میکند و معشوق را تجلیگاه عظمت الهی میخواند.
غزل با بیان قدرت دلربایی معشوق آغاز میشود: “به شکرخنده اگر میببرد جان رسدش / وگر از غمزه جادو برد ایمان رسدش“. اگر معشوق با خنده شیرین خود (شکرخنده)، جان عاشق را ببرد، شایسته اوست. و اگر با نگاه افسونگر خود (غمزه جادو)، ایمان عاشق را برباید، باز هم سزاوار اوست. این بیت، نشاندهنده تسلیم کامل عاشق در برابر قدرت و اختیار معشوق است.
سپس به تسلط و قدرت معشوق اشاره میکند: “لشکر دیو و پری جمله به فرمان ویند / با چنین عز و شرف ملک سلیمان رسدش”. تمام لشکر دیو و پری (اشاره به نیروهای غیبی و ماورایی) در فرمان و اختیار او (معشوق) هستند. با چنین عزت و شرفی، پادشاهی سلیمان (ع) نیز سزاوار اوست و به او میرسد. این بیت، معشوق را صاحب قدرتی فراتر از سلیمان نبی معرفی میکند.
مولانا به قدرت احیاکننده معشوق اشاره میکند: “صد هزاران دل یعقوب حزین زنده بدوست / کر و فر شرف یوسف کنعان رسدش”. صدها هزار دل اندوهگین و ناامید (مانند دل یعقوب نبی در فراق یوسف)، به واسطه او (معشوق) زنده میشوند و شاد میگردند. با این وصف، شکوه و عظمت و بزرگی یوسف کنعان نیز سزاوار اوست. این بیت، معشوق را مظهر زیبایی و احیاکننده دلها میداند.
سپس به قدرت عیسوی معشوق اشاره میکند: “لب عیسی صفتش مرده به دم زنده کند / گر پرد با پر جان جانب کیوان رسدش”. لب او (معشوق) که مانند عیسی مسیح (ع) است، مردگان را با یک دم زنده میکند. اگر (کسی) با بال جان خود پرواز کند، به سمت کیوان (زحل، نمادی از بالاترین کرات آسمانی و اوج کمال) میرسد (به واسطه اوج کمال معشوق). این بیت، معشوق را دارای نفسی عیسوی و توانایی بخشیدن حیات معنوی میداند.
مولانا عشق او را به کشتی نوح تشبیه میکند: “نوح وقتیست که عشق ابدی کشتی اوست / گر جهان زیر و زبر کرد به طوفان رسدش”. او (معشوق) به مانند نوح نبی (ع) زمان ماست، چرا که عشق ابدی کشتی نجات اوست. اگر جهان را زیر و رو کند، با همان طوفان (تحولات عظیم)، به ساحل نجات میرسد. این بیت، عشق را نیروی عظیم تحولبخش و نجاتدهنده میداند که تحت هدایت معشوق عمل میکند.
سپس به معجزات موسیوار عشق اشاره میکند: “عشق او گرد برانگیخت ز دریای عدم / ید بیضا و عصایی شده ثعبان رسدش”. عشق او، گرد و غبار (خلقت) را از دریای عدم (نیستی و عالم غیب) برانگیخت. با این عشق، ید بیضا (دست روشن و نورانی موسی نبی (ع)) و عصایی که به اژدها (ثعبان) تبدیل میشود (معجزات موسی)، به او میرسد و سزاوار اوست. این بیت، معشوق را منشأ خلقت و دارای قدرت معجزهآسا میداند.
غزل با اشاره به کرم و بخشش معشوق به پایان میرسد: “جملگی تشنه دلان قوت از او مییابند / با چنین لقمه دهی شهرت لقمان رسدش”. تمام تشنگان حقیقت و دلسوختگان، از او (معشوق) قوت و قدرت معنوی مییابند. با چنین لقمهدهی و بخشندگی (لقمههای معرفت و حکمت)، شهرت و مقام لقمان حکیم نیز سزاوار اوست. این بیت، معشوق را منبع حکمت و معرفت برای تشنگان حقیقت میداند.
لینکهای مفید دیگر: فال حافظ ، فال انبیاء ، فال مولانا ، گوگل
کلمات کلیدی: غزلیات دیوان شمس ، تفسیر غزلیات دیوان شمس ، غزلیات دیوان شمس مولانا ، اشعار مولانا ، دیوان مولانا شمس تبریزی ، بهترین اشعار دیوان شمس ، ناب ترین اشعار مولانا ، غزلیات مولانا ، غزلیات مولانا جلال الدین ، رباعیات مولانا ، زیباترین رباعیات مولانا ، اشعار کوتاه مولانا
درباره فال آنلاین
فال آنلاین وب سایتی با امکان فال حافظ به صورت کامل را برای کاربران فراهم کرده است. کاربران گرامی علاوه بر استفاده از سایت امکان دریافت اپلیکیشن اندروید فال را نیز دارند. کاربری اپلیکیشن بهبود یافته برای صفحات موبایل میباشد و کاربری روانتری را برای کاربران فراهم میکند.
منوی کاربردی
برخی از غزلیات
برخی از پربازدیدها
طراحی و توسعه طراحان برتر