تبلیغات:

تبلیغات:

تبلیغات:

تبلیغات:

تبلیغات:

تبلیغات متنی:

دیوان شمس مولانا غزل شماره 1182

فال مولانا

فال مولانا با تفسیر

ابتدا با خلوص نیت و قلبی سرشار از اعتماد نیت کنید.

آنگاه برای گرفتن فال مولانا بر روی عکس زیر کلیک کنید

مطالب پیشنهادی از سراسر وب:

مطالب پیشنهادی

خرید انواع هارد اکسترنال با گارانتی معتبر شزکتی
هارد‌های ضد آب و ضد ضربه با برند معتبر و قیمت مناسب
کنترل هوشمند انوع کجت‌ها و گوشی‌ها با ساعت هوشمند
انواع لپ تاپ حرفه‌ای لنوو زیر قیمت بازار تهران تعداد محدود
خرید انلاین انواع سکه طلا به فوری به قیمت روز
طلا بهترین سرمایه گذاری است. خرید انواع سکه پارسیان

دیوان شمس مولانا غزل شماره 1182

دیوان شمس مولانا غزل شماره 1182

دیوان شمس مولانا غزل شماره 1182

تو چشم شیخ را دیدن میاموز

فلک را راست گردیدن میاموز

تو کل را جمع این اجزا مپندار

تو گل را لطف و خندیدن میاموز

تو بگشا چشم تا مهتاب بینی

تو مه را نور بخشیدن میاموز

تو عقل خویش را از می نگهدار

تو می را عقل دزدیدن میاموز

تو باز عقل را صیادی آموز

چنین بیهوده پریدن میاموز

یتیمان فراقش را بخندان

یتیمان را تو نالیدن میاموز

دل مظلوم را ایمن کن از ترس

دل او را تو لرزیدن میاموز

تو ظالم را مده رخصت به تأویل

ستیزا را ستیزیدن میاموز

زبان را پردگی می‌دار چون دل

زبان را پرده بدریدن میاموز

تو در معنی گشا این چشم سر را

چو گوشش حرف برچیدن میاموز

توضیح . معنی . تفسیر

تفسیر غزل شماره 1182 دیوان شمس مولانا

این غزل مولانا، نصایحی عمیق و بیدارکننده برای سالک راه حقیقت است. مولانا با استفاده از شیوه‌ی “نهی” و “امر”، به انسان هشدار می‌دهد که به جای تلاش برای تغییر آنچه ذاتاً کامل است، بر اصلاح خویشتن و درک حقایق باطنی تمرکز کند. او بر اهمیت کشف درونی، حفظ عقل از مستی غفلت، مهربانی با مظلومان، و حفظ زبان از بیهوده‌گویی تأکید می‌ورزد.

بخش اول: ترک آموزش بیهوده و پرداختن به خود (ابیات 1 تا 4)

بیت 1: تو چشم شیخ را دیدن میاموز / فلک را راست گردیدن میاموز

  • “به شیخ (پیر و مراد کامل) درس دیدن (دیدن حقایق) نده،”
  • “به فلک (آسمان، که ذاتاً راست و منظم می‌گردد) درس راست حرکت کردن نده.” این بیت به کمال ذاتی برخی موجودات یا انسان‌های کامل اشاره دارد و می‌گوید که نباید سعی در اصلاح یا آموزش چیزی کرد که ذاتاً کامل است. تأکید بر این است که خود را اصلاح کن، نه دیگری را که بی‌نیاز از تعلیم توست.

بیت 2: تو کل را جمع این اجزا مپندار / تو گل را لطف و خندیدن میاموز

  • “کل (حقیقت مطلق و نامحدود) را مجموعه‌ای از این اجزا (مادی و محدود) تصور مکن،”
  • “به گل (که ذاتاً لطیف و خندان است) درس لطافت و خندیدن نده.” این بیت نیز بر کمال ذاتی و ماهیت فرامادی حقیقت مطلق (کل) تأکید دارد و انسان را از محدود کردن آن به ادراکات جزئی برحذر می‌دارد. گل ذاتاً زیباست و نیاز به تعلیم زیبایی ندارد.

بیت 3: تو بگشا چشم تا مهتاب بینی / تو مه را نور بخشیدن میاموز

  • “تو چشمت را باز کن تا نور مهتاب را ببینی،”
  • “تو به ماه درس نور بخشیدن نده (زیرا ماه خود منبع نور است یا نور را از خورشید می‌گیرد).” این بیت بر لزوم باز کردن چشم بصیرت برای درک حقیقت اشاره دارد، نه اینکه بخواهی به منبع حقیقت (ماه، که نماد حق یا نور معرفت است) چیزی بیفزایی.

بیت 4: تو عقل خویش را از می نگهدار / تو می را عقل دزدیدن میاموز

  • “تو عقل خویش را از آسیب می (نماد غفلت یا مستی دنیوی) حفظ کن،”
  • “تو به می درس دزدیدن عقل را نده (زیرا می ذاتاً خاصیت زایل‌کنندگی عقل را دارد).” این بیت بر اهمیت حفظ عقل از آلودگی‌ها و مستی‌های دنیوی تأکید دارد و به جای جنگیدن با نفس (می)، به کنترل خود و دوری از وسوسه‌ها توصیه می‌کند.

بخش دوم: اصلاح عقل و شفقت بر مظلوم (ابیات 5 تا 8)

بیت 5: تو باز عقل را صیادی آموز / چنین بیهوده پریدن میاموز

  • “تو به عقلی که مانند پرنده‌ای در بند است (عقل جزئی)، صیادی (درک حقایق و شکار معانی) را بیاموز،”
  • “اینگونه بیهوده (در پی شهوات و خیالات) پریدن (پراکنده شدن) را به آن یاد نده.” این بیت بر استفاده صحیح و جهت‌دار از عقل تأکید دارد تا به جای پراکنده‌گویی و بیهوده‌گردی، به صید معانی بلند و حقایق الهی بپردازد.

بیت 6: یتیمان فراقش را بخندان / یتیمان را تو نالیدن میاموز

  • “یتیمان فراقش (عاشقان دورافتاده از معشوق) را با فیض و لطف خود شاد کن،”
  • “به این یتیمان (که ذاتاً در غم‌اند) درس ناله و فغان نده.” این بیت به شفقت و مهربانی با عاشقان دردمند اشاره دارد و می‌گوید به جای دامن زدن به غم آن‌ها، باید کاری کرد که شاد شوند.

بیت 7: دل مظلوم را ایمن کن از ترس / دل او را تو لرزیدن میاموز

  • “دل مظلوم را از ترس (فشار ظلم) ایمن کن،”
  • “به دل او درس لرزیدن (از ترس) نده.” این بیت به اهمیت حمایت از مظلومان و ایجاد امنیت روانی برای آن‌ها اشاره دارد و بر جلوگیری از ترساندن و رنجاندن آنان تأکید می‌کند.

بیت 8: تو ظالم را مده رخصت به تأویل / ستیزا را ستیزیدن میاموز

  • “به ظالم اجازه تأویل و توجیه اعمالش را نده (تا از عواقب کارش فرار کند)،”
  • “به ستیزه‌گر (کسی که اهل نزاع و جدال است) درس ستیزیدن (جدال کردن) نده.” این بیت به لزوم ایستادگی در برابر ظلم و عدم توجیه آن اشاره دارد و همچنین بر پرهیز از دامن زدن به نزاع و جدل.

بخش سوم: پاکی زبان و چشم بصیرت (ابیات 9 تا 10)

بیت 9: زبان را پردگی می‌دار چون دل / زبان را پرده بدریدن میاموز

  • “زبان را مانند دل (که اسرار را در خود نگه می‌دارد)، پوشیده و محافظت‌شده بدار،”
  • “به زبان درس پرده‌دری (فاش کردن رازها یا بیهوده‌گویی) را نده.” این بیت بر اهمیت حفظ اسرار و کنترل زبان تأکید می‌کند. زبان باید مانند دل رازدار باشد و از فاش کردن رازها یا سخنان بیهوده پرهیز کند.

بیت 10: تو در معنی گشا این چشم سر را / چو گوشش حرف برچیدن میاموز

  • “تو این چشم سر (چشم ظاهری) را در عالم معنی بگشا (تا حقایق باطنی را ببیند)،”
  • “و به آن (چشم) مانند گوش، درس جمع‌آوری حرف (اطلاعات ظاهری) نده.” این بیت اوج نصیحت مولاناست: چشم ظاهر را نیز باید به کار دیدن حقایق باطنی (معنی) گماشت، نه اینکه صرفاً به جمع‌آوری اطلاعات سطحی و ظاهری (همچون کار گوش) اکتفا کند. باید نگاهی عمیق و عارفانه داشت.

نتیجه‌گیری

غزل ۱۱۸۲ مولانا، سرشار از حکمت و رهنمودهای اخلاقی و عرفانی است. مولانا در این غزل، مخاطب را به رها کردن تلاش برای تغییر آنچه که ذاتاً کامل است (مانند کمال شیخ، فلک، گل، و ماه) و تمرکز بر اصلاح و ارتقای خویشتن دعوت می‌کند. او بر اهمیت باز کردن “چشم بصیرت” برای دیدن مهتاب حقیقت و حفظ عقل از مستی غفلت تأکید می‌ورزد.

مولانا سالک را به استفاده هدفمند از عقل برای صید معانی بلند (و نه پراکنده‌گویی)، مهربانی و شفقت با یتیمان فراق (عاشقان دورافتاده از معشوق)، و حمایت از مظلومان و ایمن کردن دلشان از ترس فرا می‌خواند. او همچنین بر لزوم ایستادگی در برابر ظلم و عدم توجیه آن تأکید می‌کند. در نهایت، با تأکید بر کنترل و رازپوشی زبان (همچون دل) و گشودن چشم ظاهر به سوی عالم معنی، به لزوم بصیرت باطنی و پرهیز از سطحی‌نگری اشاره دارد. این غزل به خوبی دیدگاه مولانا درباره‌ی خودسازی، اخلاق‌مداری، و اهمیت سلوک باطنی را به تصویر می‌کشد.

لینک‌های مفید دیگر: فال حافظ ، فال انبیاء ، فال مولانا ، گوگل

کلمات کلیدی: غزلیات دیوان شمس ، تفسیر غزلیات دیوان شمس ، غزلیات دیوان شمس مولانا ، اشعار مولانا ، دیوان مولانا شمس تبریزی ، بهترین اشعار دیوان شمس ، ناب ترین اشعار مولانا ، غزلیات مولانا ، غزلیات مولانا جلال الدین ، رباعیات مولانا ، زیباترین رباعیات مولانا ، اشعار کوتاه مولانا

مطالب پیشنهادی از سراسر وب:

تبلیغات متنی: