تبلیغات:

تبلیغات:

تبلیغات:

تبلیغات:

تبلیغات:

تبلیغات متنی:

دیوان شمس مولانا غزل شماره 1168

فال مولانا

فال مولانا با تفسیر

ابتدا با خلوص نیت و قلبی سرشار از اعتماد نیت کنید.

آنگاه برای گرفتن فال مولانا بر روی عکس زیر کلیک کنید

مطالب پیشنهادی از سراسر وب:

مطالب پیشنهادی

خرید انواع هارد اکسترنال با گارانتی معتبر شزکتی
هارد‌های ضد آب و ضد ضربه با برند معتبر و قیمت مناسب
کنترل هوشمند انوع کجت‌ها و گوشی‌ها با ساعت هوشمند
انواع لپ تاپ حرفه‌ای لنوو زیر قیمت بازار تهران تعداد محدود
خرید انلاین انواع سکه طلا به فوری به قیمت روز
طلا بهترین سرمایه گذاری است. خرید انواع سکه پارسیان

دیوان شمس مولانا غزل شماره 1168

دیوان شمس مولانا غزل شماره 1168

دیوان شمس مولانا غزل شماره 1168

جان خراباتی و عمر بهار

هین که بشد عمر چنین هوشیار

جان و جهان‌! جان مرا دست گیر

چشم جهان‌! حرف مرا گوش دار

صورت دل آمد و پیشم نشست

بسته‌سر و خسته و بیماروار

دست مرا بر سر خود می‌نهاد

کای به غم دوست مرا دست یار

درد سرم نیست ز صفرا و تب

از می عشق است سرم پر‌خمار

این همه شیوه‌ست مرادش توی

ای شکرت کرده دلم را شکار

جان من از ناله چو تنبور شد

حال دلم بشنو از آواز تار

توضیح . معنی . تفسیر

تفسیر غزل شماره 1168 دیوان شمس مولانا

این غزل مولانا، مناجاتی سوزناک و عاشقانه است که در آن مولانا به گذر عمر در هوشیاری و طلب معشوق اشاره می‌کند. او از معشوق می‌خواهد که دست جان او را بگیرد و به حال دلش گوش فرا دهد، دلی که از درد عشق بیمار و پرخمار است. در نهایت، با تشبیه جان خود به تنبور، از معشوق می‌خواهد که حال دلش را از ناله‌ی تار بشنود.

بیت اول

جان خراباتی و عمر بهار / هین که بشد عمر چنین هوشیار

  • “ای جان مشتاق خراباتی (عاشق بی‌قید و بند) و ای عمر بهاری (که به سرعت می‌گذرد)،”
  • “آگاه باش (هین) که عمر به همین شکل (در طلب معشوق و با هوشیاری از گذر زمان) سپری شد.” این بیت به گذر سریع عمر و لزوم استفاده از آن در راه عشق و بیداری اشاره دارد.

بیت دوم

جان و جهان‌! جان مرا دست گیر / چشم جهان‌! حرف مرا گوش دار

  • “ای جان و جهان (معشوق مطلق)، دست جان مرا (مولانا) بگیر و یاری‌ام کن.”
  • “ای چشم جهان (معشوق که همه چیز را می‌بیند و منبع بصیرت است)، به سخن و ناله‌ی من گوش فرا ده.” این بیت درخواست کمک مستقیم، هدایت و توجه از معشوق را بیان می‌کند.

بیت سوم

صورت دل آمد و پیشم نشست / بسته‌سر و خسته و بیماروار

  • “صورت (تجلی یا حالت) دل (جان مولانا) آمد و در کنار من نشست،”
  • “در حالی که سرش بسته (پوشیده از غم) و خسته و مانند بیماری بود.” این بیت به حال پریشان و رنجور دل عاشق اشاره دارد که از شدت درد عشق، خود را به شکل یک بیمار نشان می‌دهد.

بیت چهارم

دست مرا بر سر خود می‌نهاد / کای به غم دوست مرا دست یار

  • “(دل) دست مرا بر سر خود می‌نهاد (به نشانه درد و التماس)،”
  • “که ای کسی که در غم دوست (معشوق) یار و مددکار من هستی.” این بیت ادامه توصیف حال دل است که از عاشق (مولانا) طلب یاری و همدردی می‌کند.

بیت پنجم

درد سرم نیست ز صفرا و تب / از می عشق است سرم پر‌خمار

  • “درد سر من از بیماری‌های جسمانی مانند صفرا و تب نیست،”
  • “بلکه سرم از شراب عشق، پر از خمار (مستی و بی‌قراری پس از مستی) است.” این بیت به منشأ روحانی درد عاشق اشاره دارد که از عشق سرچشمه می‌گیرد و نه از بیماری جسمی.

بیت ششم

این همه شیوه‌ست مرادش توی / ای شکرت کرده دلم را شکار

  • “تمام این شیوه‌ها (احوال و حالات مختلفی که بر من می‌گذرد)، هدفش تو هستی (و برای رسیدن به توست)،”
  • “ای کسی که شیرینی‌ات (شکرت) دلم را شکار کرده و به دام انداخته است.” این بیت به محوریت معشوق در تمام احوال عاشق و جذابیت بی‌نظیر او اشاره دارد.

بیت هفتم

جان من از ناله چو تنبور شد / حال دلم بشنو از آواز تار

  • “جان من از شدت ناله و فریاد (در فراق تو)، مانند ساز تنبور شده است (که از آن ناله برمی‌خیزد).”
  • “پس حال پریشان و دردناک دلم را از صدای تار (ناله‌ی جانم) بشنو.” این بیت به بیان حال درونی عاشق از طریق زبان ناله و موسیقی اشاره دارد و از معشوق می‌خواهد که به این زبان گوش فرا دهد.

نتیجه‌گیری

غزل ۱۱۶۸ مولانا، یک مناجات پر سوز و گداز عاشقانه است که در آن مولانا به گذر سریع عمر و لزوم استفاده از آن در راه عشق اشاره می‌کند. او از معشوق مطلق می‌خواهد که دست جان او را بگیرد و به ناله‌های دلش گوش فرا دهد، دلی که از درد عشق بیمار و خمار است. مولانا تأکید می‌کند که درد او جسمانی نیست، بلکه از مستی عشق است و تمام احوال او به خاطر رسیدن به معشوقی است که دلش را شکار کرده است. در نهایت، با تشبیه جان خود به تنبور و ناله‌های آن به آواز تار، از معشوق می‌خواهد که حال دلش را از این ناله‌ها درک کند. این غزل به خوبی شدت عشق مولانا، رنج‌های روحانی او، و نیاز مبرم او به توجه و فیض معشوق را به تصویر می‌کشد.

لینک‌های مفید دیگر: فال حافظ ، فال انبیاء ، فال مولانا ، گوگل

کلمات کلیدی: غزلیات دیوان شمس ، تفسیر غزلیات دیوان شمس ، غزلیات دیوان شمس مولانا ، اشعار مولانا ، دیوان مولانا شمس تبریزی ، بهترین اشعار دیوان شمس ، ناب ترین اشعار مولانا ، غزلیات مولانا ، غزلیات مولانا جلال الدین ، رباعیات مولانا ، زیباترین رباعیات مولانا ، اشعار کوتاه مولانا

مطالب پیشنهادی از سراسر وب:

تبلیغات متنی: