منو
ابتدا با خلوص نیت و قلبی سرشار از اعتماد نیت کنید.
آنگاه برای گرفتن فال مولانا بر روی عکس زیر کلیک کنید
مطالب پیشنهادی
گر تو خواهی وطن پر از دلدار
خانه را رو تهی کن از اغیار
ور تو خواهی سماع را گیرا
دور دارش ز دیده انکار
هر که او را سماع مست نکرد
منکرش دان اگر چه کرد اقرار
هر که اقرار کرد و باده شناخت
عاقلش نام نه مگو خمار
به بهانه به ره کن آنها را
تا شوی از سماع برخوردار
وز میان خویش را برون کن تیز
تا بگیری تو خویش را به کنار
سایه یار به که ذکر خدای
این چنین گفتست صدر کبار
تا نگویی که گل هم از خارست
زانک هر خار گل نیارد بار
خار بیگانه را ز دل برکن
خار گل را به جان و دل میدار
موسی اندر درخت آتش دید
سبزتر میشد آن درخت از نار
شهوت و حرص مرد صاحب دل
همچنین دان و همچنین پندار
صورت شهوتست لیکن هست
همچو نار خلیل پرانوار
شمس تبریز را بشر بینند
چون گشایند دیدهها کفار
این غزل مولانا، نصيحتی عمیق و کاربردی در سیر و سلوک عرفانی است. مولانا بر خالی کردن دل از “غیر” و اهمیت “سماع” تأکید میکند و سالک را به تمایز میان “خار بیگانه” و “خار گل” (رنجهای معنوی) فرامیخواند. در نهایت، با تمثیل آتش موسی و آتش خلیل، به تحول شهوات در مردان خدا اشاره میکند و شمس تبریزی را ورای ظاهر بشری معرفی میکند.
“گر تو خواهی وطن پر از دلدار / خانه را رو تهی کن از اغیار”:
“ور تو خواهی سماع را گیرا / دور دارش ز دیده انکار”:
“هر که او را سماع مست نکرد / منکرش دان اگر چه کرد اقرار”:
“هر که اقرار کرد و باده شناخت / عاقلش نام نه مگو خمار”:
“به بهانه به ره کن آنها را / تا شوی از سماع برخوردار”:
“وز میان خویش را برون کن تیز / تا بگیری تو خویش را به کنار”:
“سایه یار به که ذکر خدای / این چنین گفتست صدر کبار”:
“تا نگویی که گل هم از خارست / زانک هر خار گل نیارد بار”:
“خار بیگانه را ز دل برکن / خار گل را به جان و دل میدار”:
“موسی اندر درخت آتش دید / سبزتر میشد آن درخت از نار”:
“شهوت و حرص مرد صاحب دل / همچنین دان و همچنین پندار”:
“صورت شهوتست لیکن هست / همچو نار خلیل پرانوار”:
“شمس تبریز را بشر بینند / چون گشایند دیدهها کفار”:
غزل ۱۱۵۷ مولانا، یک درسنامه عرفانی است که بر اصول کلیدی سلوک تأکید دارد. او با بیان اینکه برای حضور معشوق باید دل را از “غیر” خالی کرد، به اهمیت تخلیه درونی میپردازد. سپس به نقش سماع و لزوم پذیرش قلبی آن برای تأثیرگذاری اشاره میکند و اهل معرفت را “عاقل” مینامد. مولانا بر دوری از اهل غفلت و فنای خودی برای رسیدن به وصال تأکید میکند و در یک بیت عمیق، به برتری “سایه یار” (حضور پیر) بر “ذکر خدای” (ذکر زبانی) از دیدگاه بزرگان اشاره دارد که باید به درستی فهمیده شود. او با تمایز میان “خار بیگانه” (رنجهای نفسانی) و “خار گل” (رنجهای سلوک)، سالک را به پذیرش رنجهای سازنده دعوت میکند. در نهایت، با الهام از داستانهای موسی و ابراهیم، به تبدیل شهوات در مردان خدا به نیروهای نورانی اشاره میکند و شمس تبریزی را وجودی فراتر از درک ظاهری بشری میداند که تنها با بصیرت باطنی قابل شناخت است. این غزل به خوبی دیدگاه مولانا دربارهی پاکسازی نفس، اهمیت سماع، نقش پیر، و تحول باطنی عارفان را به تصویر میکشد.
لینکهای مفید دیگر: فال حافظ ، فال انبیاء ، فال مولانا ، گوگل
کلمات کلیدی: غزلیات دیوان شمس ، تفسیر غزلیات دیوان شمس ، غزلیات دیوان شمس مولانا ، اشعار مولانا ، دیوان مولانا شمس تبریزی ، بهترین اشعار دیوان شمس ، ناب ترین اشعار مولانا ، غزلیات مولانا ، غزلیات مولانا جلال الدین ، رباعیات مولانا ، زیباترین رباعیات مولانا ، اشعار کوتاه مولانا
درباره فال آنلاین
فال آنلاین وب سایتی با امکان فال حافظ به صورت کامل را برای کاربران فراهم کرده است. کاربران گرامی علاوه بر استفاده از سایت امکان دریافت اپلیکیشن اندروید فال را نیز دارند. کاربری اپلیکیشن بهبود یافته برای صفحات موبایل میباشد و کاربری روانتری را برای کاربران فراهم میکند.
منوی کاربردی
برخی از غزلیات
برخی از پربازدیدها
طراحی و توسعه طراحان برتر