منو
ابتدا با خلوص نیت و قلبی سرشار از اعتماد نیت کنید.
آنگاه برای گرفتن فال مولانا بر روی عکس زیر کلیک کنید
مطالب پیشنهادی
چرا ز قافله یک کس نمیشود بیدار
که رخت عمر ز کی باز میبرد طرار
چرا ز خواب و ز طرار مینیازاری
چرا از او که خبر میکند کنی آزار
تو را هر آنک بیازرد شیخ و واعظ توست
که نیست مهر جهان را چو نقش آب قرار
یکی همیشه همیگفت راز با خانه
مشو خراب به ناگه مرا بکن اخبار
شبی به ناگه خانه بر او فرود آمد
چه گفت گفت کجا شد وصیت بسیار
نگفتمت خبرم کن تو پیش از افتادن
که چاره سازم من با عیال خود به فرار
خبر نکردی ای خانه کو حق صحبت
فروفتادی و کشتی مرا به زاری زار
جواب گفت مر او را فصیح آن خانه
که چند چند خبر کردمت به لیل و نهار
بدان طرف که دهان را گشادمی بشکاف
که قوتم برسیدست وقت شد هش دار
همیزدی به دهانم ز حرص مشتی گل
شکافها همه بستی سراسر دیوار
ز هر کجا که گشادم دهان فروبستی
نهشتیم که بگویم چه گویم ای معمار
بدان که خانه تن توست و رنجها چو شکاف
شکاف رنج به دارو گرفتی ای بیمار
مثال کاه و گلست آن مزوره و معجون
هلا تو کاه گل اندر شکاف میافشار
دهان گشاید تن تا بگویدت رفتم
طبیب آید و بندد بر او ره گفتار
خمار درد سرت از شراب مرگ شناس
مده شراب بنفشه بهل شراب انار
وگر دهی تو به عادت دهش که روپوشست
چه روی پوشی زان کوست عالم الاسرار
بخور شراب انابت بساز قرص ورع
ز توبه ساز تو معجون غذا ز استغفار
بگیر نبض دل و دین خود ببین چونی
نگاه کن تو به قاروره عمل یک بار
به حق گریز که آب حیات او دارد
تو زینهار از او خواه هر نفس زنهار
اگر کسیت بگوید که خواست فایده نیست
بگو که خواست از او خاست چون بود بیکار
مرید چیست به تازی مرید خواهنده
مرید از آن مرادست و صید از آن شکار
اگر نخواست مرا پس چرام خواهان کرد
که زرد کرد رخم را فراق آن رخسار
وگر نه غمزه او زد به تیغ عشق مرا
چراست این دل من خون و چشم من خونبار
خزان مرید بهارست زرد و آه کنان
نه عاقبت به سر او رسید شیخ بهار
چو زنده گشت مرید بهار و مرده نماند
مرید حق ز چه ماند میان ره مردار
به سوی باغ بیا و جزای فعل ببین
شکوفه لایق هر تخم پاک در اظهار
چو واعظان خضرکسوه بهار ای جان
زبان حال گشا و خموش باش ای یار
این غزل مولانا، غزلی طولانی و پر از پند و اندرزهای عرفانی و انتقاد از غفلت انسان است. مولانا با تمثیل “خانه و صاحبخانه”، به بیتوجهی انسان به هشدارهای الهی و عواقب آن اشاره میکند. او انسان را به سوی توبه، ورع و پناه بردن به حق فرامیخواند و در نهایت، به حقیقت خواست الهی و ارتباط عاشق و معشوق میپردازد.
“چرا ز قافله یک کس نمیشود بیدار / که رخت عمر ز کی باز میبرد طرار”:
“چرا ز خواب و ز طرار مینیازاری / چرا از او که خبر میکند کنی آزار”:
“تو را هر آنک بیازرد شیخ و واعظ توست / که نیست مهر جهان را چو نقش آب قرار”:
“یکی همیشه همیگفت راز با خانه / مشو خراب به ناگه مرا بکن اخبار”:
“جواب گفت مر او را فصیح آن خانه / که چند چند خبر کردمت به لیل و نهار”:
“بدان که خانه تن توست و رنجها چو شکاف / شکاف رنج به دارو گرفتی ای بیمار”:
“مثال کاه و گلست آن مزوره و معجون / هلا تو کاه گل اندر شکاف میافشار”:
“دهان گشاید تن تا بگویدت رفتم / طبیب آید و بندد بر او ره گفتار”:
“خمار درد سرت از شراب مرگ شناس / مده شراب بنفشه بهل شراب انار”:
“وگر دهی تو به عادت دهش که روپوشست / چه روی پوشی زان کوست عالم الاسرار”:
“بخور شراب انابت بساز قرص ورع / ز توبه ساز تو معجون غذا ز استغفار”:
“بگیر نبض دل و دین خود ببین چونی / نگاه کن تو به قاروره عمل یک بار”:
“به حق گریز که آب حیات او دارد / تو زینهار از او خواه هر نفس زنهار”:
“اگر کسیت بگوید که خواست فایده نیست / بگو که خواست از او خاست چون بود بیکار”:
“مرید چیست به تازی مرید خواهنده / مرید از آن مرادست و صید از آن شکار”:
“اگر نخواست مرا پس چرام خواهان کرد / که زرد کرد رخم را فراق آن رخسار”:
“وگر نه غمزه او زد به تیغ عشق مرا / چراست این دل من خون و چشم من خونبار”:
“خزان مرید بهارست زرد و آه کنان / نه عاقبت به سر او رسید شیخ بهار”:
“چو زنده گشت مرید بهار و مرده نماند / مرید حق ز چه ماند میان ره مردار”:
“به سوی باغ بیا و جزای فعل ببین / شکوفه لایق هر تخم پاک در اظهار”:
“چو واعظان خضرکسوه بهار ای جان / زبان حال گشا و خموش باش ای یار”:
غزل ۱۱۳۴ مولانا، غزلی پر از پند و عبرت است که انسان را از غفلت و بیتوجهی به نشانههای فنا و مرگ برحذر میدارد. مولانا با تمثیل گویای “خانه”، نشان میدهد که چگونه بدن انسان هشدارهای مکرری دربارهی پایان زندگی میدهد، اما انسان با درمانهای سطحی و غفلت، این هشدارها را نادیده میگیرد. او انسان را به توبه، ورع و استغفار فرا میخواند و تاکید میکند که تنها راه نجات، پناه بردن به “حق” است. مولانا همچنین به پیوند ناگسستنی خواست عاشق و خواست معشوق میپردازد و سرنوشت ممتاز عاشق حق را، که حتی در فنا نیز به بقا میرسد، ترسیم میکند. این غزل به خوبی دیدگاه مولانا دربارهی مرگآگاهی، اهمیت توبه و استغفار، و جایگاه خاص عاشق حقیقی در نظام هستی را نشان میدهد.
لینکهای مفید دیگر: فال حافظ ، فال انبیاء ، فال مولانا ، گوگل
کلمات کلیدی: غزلیات دیوان شمس ، تفسیر غزلیات دیوان شمس ، غزلیات دیوان شمس مولانا ، اشعار مولانا ، دیوان مولانا شمس تبریزی ، بهترین اشعار دیوان شمس ، ناب ترین اشعار مولانا ، غزلیات مولانا ، غزلیات مولانا جلال الدین ، رباعیات مولانا ، زیباترین رباعیات مولانا ، اشعار کوتاه مولانا
درباره فال آنلاین
فال آنلاین وب سایتی با امکان فال حافظ به صورت کامل را برای کاربران فراهم کرده است. کاربران گرامی علاوه بر استفاده از سایت امکان دریافت اپلیکیشن اندروید فال را نیز دارند. کاربری اپلیکیشن بهبود یافته برای صفحات موبایل میباشد و کاربری روانتری را برای کاربران فراهم میکند.
منوی کاربردی
برخی از غزلیات
برخی از پربازدیدها
طراحی و توسعه طراحان برتر