حافظ غزل شماره 155
فال حافظ با تفسیر
ای حافظ شیرازی! تو محرم هر رازی! تو را به خدا و به شاخ نباتت قسم می دهم که هر چه صلاح و مصلحت می بینی برایم آشکار و آرزوی مرا براورده سازی.
حال آنچه را که مایلید قصد و نیت کنید
آنگاه برای گرفتن فال حافظ بر روی عکس زیر کلیک کنید
مطالب پیشنهادی از سراسر وب:
مطالب پیشنهادی
حافظ غزل شماره 155
اگر روم ز پِیاش فتنهها برانگیزد
ور از طلب بنشینم به کینه برخیزد
و گر به رهگذری یک دَم از وفاداری
چو گَرد در پِیاش افتم چو باد بُگْریزد
و گر کنم طلبِ نیم بوسه صد افسوس
ز حُقِّهٔ دهنش چون شکر فرو ریزد
من آن فریب که در نرگسِ تو میبینم
بس آبروی که با خاک ره برآمیزد
فراز و شیب بیابان عشق، دامِ بلاست
کجاست شیردلی کز بلا نپرهیزد
تو عمر خواه و صبوری که چرخِ شعبده باز
هزار بازی از این طُرفهتر برانگیزد
بر آستانهٔ تسلیم سر بِنِه حافظ
که گر ستیزه کنی، روزگار بستیزد
توضیح . معنی . تفسیر
تفسیر غزل 155 حافظ: اگر روم ز پیاش فتنهها برانگیزد
غزل 155 حافظ یکی از اشعار عمیق و پر از تضاد این شاعر بزرگ است. این غزل به موضوع عشق، تلاش برای رسیدن به معشوق و موانع موجود در این مسیر میپردازد.
معنی بیت به بیت:
- اگر روم ز پیاش فتنهها برانگیزد: اگر به دنبال او بروم، فتنهها برپا خواهد شد. این بیت به نشان دادن دشواری راه رسیدن به معشوق اشاره دارد و اینکه این راه پر از چالش و فتنه است.
- ور از طلب بنشینم به کینه برخیزد: و اگر از طلب او دست بردارم، کینه در دلم پدیدار خواهد شد. این بیت نشان میدهد که دست کشیدن از عشق نیز عواقبی به همراه دارد و انسان را درگیر احساسات منفی میکند.
- و گر به رهگذری یک دم از وفاداری: و اگر در مسیر عشق حتی برای لحظهای از وفاداری دست بردارم،
- چو گرد در پیاش افتم چو باد بگریزد: مانند گرد و غبار، به دنبال او خواهم رفت و مانند باد از او دور خواهم شد. این بیت به نشان دادن اهمیت وفاداری در عشق و اینکه بی وفایی باعث دور شدن از معشوق میشود، اشاره دارد.
- شراب وصل او گر چه تلخ است نوشش خوشتر: شراب وصل او گرچه تلخ است، نوشیدنش لذتبخشتر است. این بیت به این معناست که سختیهای راه رسیدن به معشوق در برابر لذت وصل به او ناچیز است.
- که در کنارش از این عالم بریده جانم: زیرا در کنار او از این دنیا دل میکنم.
- به هر چه هست در این عالم ندارم اعتنا: به هیچ چیز در این دنیا اعتنایی ندارم.
- حافظ از عشق او گر چه جانم در بلا افتاد: حافظ از عشق او گرچه جانم در بلا افتاد،
- ولی به جان که جز او به کس ندهم دل را: اما به جان قسم که جز به او دل نخواهم داد.
تفسیر کلی:
در این غزل، حافظ به توصیف عشق و دشواریهای رسیدن به معشوق میپردازد. او میگوید که عشق راهی پر از فراز و نشیب است و برای رسیدن به معشوق باید از بسیاری از چیزها گذشت. اما در عین حال، او تاکید میکند که عشق به آن میارزد و لذت وصل به معشوق همه سختیها را جبران میکند.
مفاهیم کلیدی:
- عشق و دشواریهای آن: عشق راهی پر از فراز و نشیب است و برای رسیدن به معشوق باید از بسیاری از چیزها گذشت.
- وفاداری: وفاداری در عشق بسیار مهم است و بی وفایی باعث دور شدن از معشوق میشود.
- لذت وصل: لذت وصل به معشوق همه سختیها را جبران میکند.
- تلاش برای رسیدن به معشوق: انسان باید برای رسیدن به معشوق تلاش کند و از موانع نترسد.
کاربردهای این غزل:
- درک بهتر عشق: این غزل به ما کمک میکند تا عشق را به عنوان یک نیروی قدرتمند و پیچیده درک کنیم.
- اهمیت وفاداری: این غزل به اهمیت وفاداری در روابط انسانی اشاره میکند.
- انگیزه برای ادامه دادن: این غزل میتواند به افرادی که در روابط خود با مشکل مواجه هستند، انگیزه دهد تا به تلاش خود ادامه دهند.
مطالب پیشنهادی از سراسر وب: