ای حافظ شیرازی! تو محرم هر رازی! تو را به خدا و به شاخ نباتت قسم می دهم که هر چه صلاح و مصلحت می بینی برایم آشکار و آرزوی مرا براورده سازی.
حال آنچه را که مایلید قصد و نیت کنید
آنگاه برای گرفتن فال حافظ بر روی عکس زیر کلیک کنید
سحر با باد می‌گفتم حدیث آرزومندی
خطاب آمد که واثق شو به الطاف خداوندی
دعای صبح و آه شب کلید گنج مقصود است
بدین راه و روش می‌رو که با دلدار پیوندی
قلم را آن زبان نَبوَد که سرِّ عشق گوید باز
ورای حد تقریر است شرح آرزومندی
الا ای یوسف مصری که کردت سلطنت مغرور
پدر را باز پرس آخر کجا شد مهر فرزندی؟!
جهان پیر رعنا را ترحم در جِبِلَّت نیست
ز مهر او چه می‌پرسی؟! در او همت چه می‌بندی؟!
همایی چون تو عالی‌قدر حرص استخوان تا کی؟!
دریغ آن سایهٔ همت که بر نااهل افکندی
در این بازار اگر سودی‌ست با درویش خرسند است
خدایا منعمم گردان به درویشی و خرسندی
به شعر حافظ شیراز می‌رقصند و می‌نازند
سیه‌چشمان کشمیری و ترکان سمرقندی
غزل 440 حافظ یکی از غزل‌های پر امید و دلنشین دیوان حافظ است که با تصویرگری‌های زیبا و زبانی دلنشین، بیانگر آرزوها، امیدها و جستجوی معنوی شاعر است. این غزل، توصیفی است از راز و نیاز شبانه شاعر با باد و بیان امید او به آینده‌ای روشن.
بیت اول: “سحر با باد می‌گفتم حدیث آرزومندی”
شاعر می‌گوید: سحرگاهان با باد راز و نیاز می‌کردم و از آرزوهای خود برای او می‌گفتم.
بیت دوم: “خطاب آمد که واثق شو به الطاف خداوندی”
بادی به شاعر پاسخ می‌دهد و می‌گوید: به لطف خداوند اطمینان داشته باش.
بیت سوم: “دعای صبح و آه شب کلید گنج مقصود است”
شاعر می‌گوید: دعای صبحگاهی و آه شبانه کلید گنج آرزوها است.
بیت چهارم: “بدین راه و روش می‌رو که با دلدار پیوندی”
شاعر می‌گوید: به همین روش ادامه بده تا به معشوق خود برسی.
نتیجه‌گیری:
غزل 440 حافظ، اثری است که در آن امید، ایمان و جستجوی معنوی به زیبایی در هم آمیخته‌اند. شاعر با زبانی شیوا و تصاویری بدیع، مخاطب را به دنیایی از احساسات و مفاهیم والا می‌برد. این غزل نشان می‌دهد که دعا و نیایش در نگاه حافظ، نقش مهمی در تحقق آرزوها دارد و انسان باید با امید و توکل به خداوند به سوی آینده‌ای روشن حرکت کند.