سخنان بزرگان شماره 64

انسان قدرشناس [= سپاسدار]، انسان بزرگی است که سرانجام، چیزهای بزرگی را در زندگی‌اش به دست می‌آورد.
افلاطون
پول و پرهیزکاری، دو کفه‌ی ترازو هستند؛ اگر یکی بالا رفت، بی‌شک، دیگری پایین می‌آید.
افلاطون
من از گفتگو با سالخوردگان، در امان می‌مانم؛ زیرا آن‌ها بیش از ما راهی را پیموده‌اند که ما هم به نوبه‌ی خود، از آن خواهیم گذشت. پس چه خوب است از آن‌ها بپرسیم که آن راه چگونه است.
افلاطون
جویندگان جاه و مقام، اگر نتوانند بر همه‌ی قبیله ریاست کنند، بر یک سوم قبیله را کافی می‌شمارند و اگر نتوانند نظر خرده‌گیران و بزرگواران را به خود جلب کنند، به خوش‌باوری زیردستان و فرومایگان بسنده می‌کنند.
افلاطون
تا زمانی که پایه و بنیان شهرهای ما این است که هست، اگر نفسی در آن رهایی یابد و آنچنان شود که می‌باید بود، به جرأت می‌توان گفت که این از بخشش ویژه‌ی الهی است که وی را پاس داشته است.
افلاطون
بزرگترین جنایتی که شخص بتواند نسبت به شهر خود مرتکب شود، همانا ستم است.
افلاطون
در یک شهر به‌سامان، دادگری، بی‌شک وجود خواهد داشت.
افلاطون
سازگاری، عکس ناسازگاری است، آرزو، عکس نفرت و جلب شیء، عکس دفع آن است.
افلاطون
نداشتن آرزو و بی‌میلی، در حکم آن است که انسان، چیزی را رد کند و از خود براند.
افلاطون
شخص را آنگاه دلیر می‌خوانیم که همواره، چه هنگام رنج و چه هنگام خوشی، پیروی از فرمان خرد نموده و به راهنمایی خرد، اموری را که باید از آن به دور بود، از آنچه جز آن است، تشخیص دهد؛ ما این شخص را خردمند هم می‌خوانیم.
افلاطون

کلمات کلیدی مرتبط با این موضوع
سخنان افلاطون, جملات قصار افلاطون, جملات زیبای افلاطون, نقل قول‌های افلاطون, سخنان بزرگان در مورد قدرشناسی, جملات حکیمانه در مورد پول و پرهیزکاری, سخنان بزرگان درباره سالخوردگان, جملات قصار در مورد جاه و مقام, سخنان بزرگان درباره ستم, جملات حکیمانه در مورد دادگری, سخنان بزرگان در مورد آرزو، جملات قصار درباره شجاعت، سخنان افلاطون در مورد خرد، جملات انگیزشی افلاطون