سخنان بزرگان شماره 12

عشق، تمرين نيايش است و نيايش، تمرين سكوت.
آنتوان دوسنت اگزوپري
معناي هر چيز در خودش نيست، بلكه در نوع برداشت ما از آن نهفته است.
آنتوان دوسنت اگزوپري
براي شما نمي توان مُرد. البته گل سرخ من هم در نظر يك رهگذر عادي به شما مي ماند، اما او به تنهايي از همه ي شما برتر است؛ زيرا او گل سرخ من است.
آنتوان دوسنت اگزوپري
يك انسان، تنها مي تواند با قلبش به درستي ببيند؛ چيزي كه لازم و ضروري باشد، با چشم ديده نمي شود.
آنتوان دوسنت اگزوپري
نگاهت رنج عظيمي است، وقتي به ياد من مي آورد كه چه چيزهاي زيادي را هنوز به تو نگفته ام.
آنتوان دوسنت اگزوپري
آنان كه خرسندي بيشتري دارند، آرزوي كمتري دارند.
آنتوان دوسنت اگزوپري
آن كه در درون آسايش دارد، همه ي دنيا را در آسايش مي بيند.
آنتوان دوسنت اگزوپري
آنچه انسان را رهايي مي بخشد، برداشتن گامي است كه در پي آن، گامهاي ديگر هم برداشته شود.
آنتوان دوسنت اگزوپري
اگر انسان در طوفان رويدادها گرفتار شود، ترسش مي‌ريزد. تنها ناشناخته‌هاست كه لرزه به دل‌ها مي‌افكند.
آنتوان دوسنت اگزوپري
بي‌گمان، انسان بودن يعني متعهد بودن.
آنتوان دوسنت اگزوپري

کلمات کلیدی مرتبط با این موضوع
جملات فلسفی اگزوپری, عشق و نیایش, برداشت ذهنی, ارزش منحصر به فرد عشق, دیدن با قلب, رنج عشق و سکوت, خرسندی و آرزو, آسایش درون, برداشتن قدم اول برای رهایی, ترس از ناشناخته ها, معنای انسان بودن, تعهد و مسئولیت, شازده کوچولو و گل سرخ, بینش حقیقی, آرامش درونی, غلبه بر ترس, جملات عمیق و مفهومی.