یک شفتالو از آن لب عنابی
پر کرد جهان ز بوی سیب و آبی
هم پردهٔ شب درید و هم پردهٔ روز
از عشق رخ خویش زهی بیآبی
این رباعی به تأثیر جمال معشوق بر عالم و آشکار شدن حقیقت میپردازد. مولانا میفرماید: «یک شفتالو از آن لب شرابی (معشوق)،» «جهان را از بوی سیب و آب (سرزندگی) پر کرد.» «هم پردهی شب را درید و هم پردهی روز را،» «از عشق روی خویش، چه بیتابی!» این رباعی، بیانگر این است که جمال معشوق، چنان قدرتی دارد که تمام عالم را دگرگون میکند و حقیقت را آشکار میسازد، و نشاندهندهی تأثیر فراگیر و تحولآفرین عشق.
لینکهای مفید دیگر: فال حافظ ، فال انبیاء ، فال مولانا ، گوگل
کلمات کلیدی: رباعی مولانا , دیوان شمس , رباعیات شمس , فال مولانا , مولانا , مثنوی معنوی , شعر فارسی , عرفان , غزلیات شمس , مولوی , تصوف , عشق , سماع , مثنوی , شعر عرفانی , قونیه , مراقبه , روحانی , فلسفه , خودشناسی , عارف , صوفی , مثنویپژوهی , شمس تبریزی , فال حافظ , دیوان حافظ , ادبیات فارسی , اشعار مولانا , مثنوی مولانا , قونیه مولانا , غزل , قصیده , شعر کلاسیک , موسیقی عرفانی , رقص سماع , مکتب مولانا , شعر درمانی , الهیات , حکمت , حقیقت , معرفت , طریقت , شریعت , وحدت وجود , فنا , بقا , نینامه , مکتوبات , فیه ما فیه , جلالالدین محمد بلخی