هر لحظه مها پیش خودم میخوانی
احوال همی پرسی و خود میدانی
تو سرو روانی و سخن پیش تو باد
میگویم و سر به خیره میجنبانی
این رباعی به لطف معشوق در پرسیدن حال عاشق و پاسخ دادن او میپردازد. مولانا میفرماید: «هر لحظه، ای ماه! پیش خودم میخوانی،» «حالم را میپرسی و خودت میدانی.» «تو سرو روانی و سخن با تو باشد،» «میگویم و سرت را بیهوده میجنبانی!» این رباعی، بیانگر این است که معشوق، حال عاشق را میداند اما باز هم از او میپرسد تا عاشق به سخن آید، و نشاندهندهی لطف و توجه معشوق به عاشق.
لینکهای مفید دیگر: فال حافظ ، فال انبیاء ، فال مولانا ، گوگل
کلمات کلیدی: رباعی مولانا , دیوان شمس , رباعیات شمس , فال مولانا , مولانا , مثنوی معنوی , شعر فارسی , عرفان , غزلیات شمس , مولوی , تصوف , عشق , سماع , مثنوی , شعر عرفانی , قونیه , مراقبه , روحانی , فلسفه , خودشناسی , عارف , صوفی , مثنویپژوهی , شمس تبریزی , فال حافظ , دیوان حافظ , ادبیات فارسی , اشعار مولانا , مثنوی مولانا , قونیه مولانا , غزل , قصیده , شعر کلاسیک , موسیقی عرفانی , رقص سماع , مکتب مولانا , شعر درمانی , الهیات , حکمت , حقیقت , معرفت , طریقت , شریعت , وحدت وجود , فنا , بقا , نینامه , مکتوبات , فیه ما فیه , جلالالدین محمد بلخی