وقف است مرا عمر در این مشتاقی
احسنت زهی طراوت و رواقی
من کف نزنم تا تو نباشی مطرب
من می نخورم تا نباشی ساقی
این رباعی به وابستگی کامل عاشق به معشوق در تمام افعال میپردازد. مولانا میفرماید: «عمرم در این اشتیاق، وقف شده است،» «آفرین بر این طراوت و شکوه!» «من کف نمیزنم تا تو مطرب نباشی،» «من شراب نمیخورم تا تو ساقی نباشی!» این رباعی، بیانگر این است که عاشق، تمام افعال خود را وابسته به حضور و اذن معشوق میداند، و نشاندهندهی تسلیم مطلق او در برابر معشوق.
لینکهای مفید دیگر: فال حافظ ، فال انبیاء ، فال مولانا ، گوگل
کلمات کلیدی: رباعی مولانا , دیوان شمس , رباعیات شمس , فال مولانا , مولانا , مثنوی معنوی , شعر فارسی , عرفان , غزلیات شمس , مولوی , تصوف , عشق , سماع , مثنوی , شعر عرفانی , قونیه , مراقبه , روحانی , فلسفه , خودشناسی , عارف , صوفی , مثنویپژوهی , شمس تبریزی , فال حافظ , دیوان حافظ , ادبیات فارسی , اشعار مولانا , مثنوی مولانا , قونیه مولانا , غزل , قصیده , شعر کلاسیک , موسیقی عرفانی , رقص سماع , مکتب مولانا , شعر درمانی , الهیات , حکمت , حقیقت , معرفت , طریقت , شریعت , وحدت وجود , فنا , بقا , نینامه , مکتوبات , فیه ما فیه , جلالالدین محمد بلخی