رباعی شماره 1948 از دیوان شمس مولانا

میدان و مگو تا نشود رسوائی

زیبائی مرد هست در تنهائی

گفتا که چه حاجتست اینجا ملکی است

کو موی همی شکافد از بینائی

تفسیر رباعی 1948 از دیوان شمس مولانا

این رباعی به لزوم رازداری در امور معنوی و زیبایی تنهایی می‌پردازد. مولانا می‌فرماید: «بدان و نگو تا رسوایی نشود،» «زیبایی مرد در تنهایی است.» «(معشوق) گفت: “چه نیازی است؟ اینجا پادشاهی است،”» «”که مو را از بینایی می‌شکافد (بسیار دقیق است)!”» این رباعی، بیانگر این است که اسرار معنوی را باید حفظ کرد و تنهایی، فضایی برای رشد درونی است، و نشان‌دهنده‌ی دقت و آگاهی مطلق معشوق که هیچ چیز از او پنهان نمی‌ماند.