من خشک لب ار با تو دم تر زدمی
در عشق تو عالمی به هم برزدمی
یک بوسه اگر لبم توانستی داد
بر پای تو دستک ز بر سر زدمی
این رباعی به شوق بیحد عاشق به معشوق و تأثیر او بر عالم میپردازد. مولانا میفرماید: «من خشکلب اگر با تو دهان باز میکردم،» «در عشق تو، عالمی را بر هم میزدم.» «اگر یک بوسه به لبم میتوانستی بدهی،» «بر پای تو، دستک میزدم و بر سر میزدم!» این رباعی، بیانگر این است که عشق معشوق، چنان نیرویی دارد که میتواند عالم را دگرگون کند، و نشاندهندهی شوق بیحد عاشق برای وصال.
لینکهای مفید دیگر: فال حافظ ، فال انبیاء ، فال مولانا ، گوگل
کلمات کلیدی: رباعی مولانا , دیوان شمس , رباعیات شمس , فال مولانا , مولانا , مثنوی معنوی , شعر فارسی , عرفان , غزلیات شمس , مولوی , تصوف , عشق , سماع , مثنوی , شعر عرفانی , قونیه , مراقبه , روحانی , فلسفه , خودشناسی , عارف , صوفی , مثنویپژوهی , شمس تبریزی , فال حافظ , دیوان حافظ , ادبیات فارسی , اشعار مولانا , مثنوی مولانا , قونیه مولانا , غزل , قصیده , شعر کلاسیک , موسیقی عرفانی , رقص سماع , مکتب مولانا , شعر درمانی , الهیات , حکمت , حقیقت , معرفت , طریقت , شریعت , وحدت وجود , فنا , بقا , نینامه , مکتوبات , فیه ما فیه , جلالالدین محمد بلخی