گفتم صنما مگر که جانان منی
اکنون که همی نظر کنم جان منی
مرتد گردم گر ز تو من برگردی
ای جان جهان تو کفر و ایمان منی
این رباعی به وحدت وجود و حضور معشوق در تمام ابعاد هستی عاشق میپردازد. مولانا میفرماید: «گفتم: “ای معشوق! مگر تو جانان منی؟”» «اکنون که نگاه میکنم، جان منی.» «کافر میشوم اگر از تو برگردم،» «ای جان جهان! تو کفر و ایمان منی!» این رباعی، بیانگر این است که معشوق، حقیقت وجود عاشق است و تمام ابعاد زندگی او را در بر میگیرد، و نشاندهندهی فداکاری و وفاداری بیقید و شرط عاشق.
لینکهای مفید دیگر: فال حافظ ، فال انبیاء ، فال مولانا ، گوگل
کلمات کلیدی: رباعی مولانا , دیوان شمس , رباعیات شمس , فال مولانا , مولانا , مثنوی معنوی , شعر فارسی , عرفان , غزلیات شمس , مولوی , تصوف , عشق , سماع , مثنوی , شعر عرفانی , قونیه , مراقبه , روحانی , فلسفه , خودشناسی , عارف , صوفی , مثنویپژوهی , شمس تبریزی , فال حافظ , دیوان حافظ , ادبیات فارسی , اشعار مولانا , مثنوی مولانا , قونیه مولانا , غزل , قصیده , شعر کلاسیک , موسیقی عرفانی , رقص سماع , مکتب مولانا , شعر درمانی , الهیات , حکمت , حقیقت , معرفت , طریقت , شریعت , وحدت وجود , فنا , بقا , نینامه , مکتوبات , فیه ما فیه , جلالالدین محمد بلخی