رباعی شماره 1908 از دیوان شمس مولانا

گرنه حذر از غیرت مردان کنمی

آن کار که دوش گفته‌ام آن کنمی

ور رشک نبودی همه هشیاران را

بی‌خویش و خراب و مست و حیران کنمی

تفسیر رباعی 1908 از دیوان شمس مولانا

این رباعی به رازداری عاشق از بیم حسادت دیگران و قدرت عشق می‌پردازد. مولانا می‌فرماید: «اگر از غیرت مردان (عاشقان) پرهیز نمی‌کردم،» «آن کاری را که دیشب گفتم، انجام می‌دادم.» «و اگر حسادت همه‌ی هوشیاران نبود،» «آن‌ها را بی‌خود و خراب و مست و حیران می‌کردم!» این رباعی، بیانگر این است که عاشق، اسرار عشق را به خاطر حفظ دیگران پنهان می‌کند، و نشان‌دهنده‌ی قدرت عشق که می‌تواند همه را مست و حیران کند.