گر خار بدین دیدهٔ چون جوی زنی
ور تیر جفا بر دل چون موی زنی
من دست ز دامن تو کوته نکنم
گر همچو دفم هزار بر روی زنی
این رباعی به پایداری و وفاداری عاشق در برابر جفای معشوق میپردازد. مولانا میفرماید: «اگر خار به این دیدهی چون جوی (در حال اشک) بزنی،» «و اگر تیر ستم بر دل چون موی (ظریف) بزنی،» «من دست از دامن تو کوتاه نمیکنم،» «اگر همچون دفم، هزار بار بر روی (سیلی) بزنی!» این رباعی، بیانگر این است که عاشق، در برابر هر نوع جفا و ستم معشوق، ثابتقدم است، و نشاندهندهی وفاداری بیقید و شرط او.
لینکهای مفید دیگر: فال حافظ ، فال انبیاء ، فال مولانا ، گوگل
کلمات کلیدی: رباعی مولانا , دیوان شمس , رباعیات شمس , فال مولانا , مولانا , مثنوی معنوی , شعر فارسی , عرفان , غزلیات شمس , مولوی , تصوف , عشق , سماع , مثنوی , شعر عرفانی , قونیه , مراقبه , روحانی , فلسفه , خودشناسی , عارف , صوفی , مثنویپژوهی , شمس تبریزی , فال حافظ , دیوان حافظ , ادبیات فارسی , اشعار مولانا , مثنوی مولانا , قونیه مولانا , غزل , قصیده , شعر کلاسیک , موسیقی عرفانی , رقص سماع , مکتب مولانا , شعر درمانی , الهیات , حکمت , حقیقت , معرفت , طریقت , شریعت , وحدت وجود , فنا , بقا , نینامه , مکتوبات , فیه ما فیه , جلالالدین محمد بلخی