گر بگریزی چو آهوان بگریزی
ور بستیزی چون آهنان بستیزی
زان شاخ گلی که ما درآویختهایم
ای مرغک زیرک به دو پا آویزی
این رباعی به لزوم چنگ زدن به عشق (شاخ گل) و پرهیز از فرار میپردازد. مولانا میفرماید: «اگر بگریزی، چون آهوان بگریزی (به سرعت)،» «و اگر بجنگی، چون آهنها بجنگی (سخت).» «از آن شاخ گلی که ما به آن آویختهایم،» «ای مرغک زیرک! با دو پا آویزان باش!» این رباعی، بیانگر این است که راه عشق، راهی برای چنگ زدن به حقیقت است و نباید از آن فرار کرد، و نشاندهندهی لزوم پایداری و چنگ زدن به عشق.
لینکهای مفید دیگر: فال حافظ ، فال انبیاء ، فال مولانا ، گوگل
کلمات کلیدی: رباعی مولانا , دیوان شمس , رباعیات شمس , فال مولانا , مولانا , مثنوی معنوی , شعر فارسی , عرفان , غزلیات شمس , مولوی , تصوف , عشق , سماع , مثنوی , شعر عرفانی , قونیه , مراقبه , روحانی , فلسفه , خودشناسی , عارف , صوفی , مثنویپژوهی , شمس تبریزی , فال حافظ , دیوان حافظ , ادبیات فارسی , اشعار مولانا , مثنوی مولانا , قونیه مولانا , غزل , قصیده , شعر کلاسیک , موسیقی عرفانی , رقص سماع , مکتب مولانا , شعر درمانی , الهیات , حکمت , حقیقت , معرفت , طریقت , شریعت , وحدت وجود , فنا , بقا , نینامه , مکتوبات , فیه ما فیه , جلالالدین محمد بلخی