رباعی شماره 1821 از دیوان شمس مولانا

چون مست شوی قرابه بر پای زنی

با دشمن جان خویشتن رای زنی

هم باده خوری مها هم نای زنی

این طمع مکن که هر دو یک جای زنی

تفسیر رباعی 1821 از دیوان شمس مولانا

این رباعی به مستی عاشق و تضاد در رفتار او می‌پردازد. مولانا می‌فرماید: «چون مست شوی، قرابه (بطری شراب) را بر پا می‌زنی،» «با دشمن جان خودت، مشورت می‌کنی.» «هم باده می‌خوری ای ماه! هم نی می‌زنی،» «این توقع را نداشته باش که هر دو را با هم انجام دهی!» این رباعی، بیانگر این است که مستی عشق، گاهی باعث رفتارهای متناقض می‌شود، و نشان‌دهنده‌ی این که نمی‌توان همزمان هم از دنیا لذت برد و هم به حقیقت رسید.