تو آب نی خاک نی تو دگری
بیرون ز جهان آب و گل در سفری
قالب جویست و جان در او آب حیات
آنجا که توئی از این دو هم بیخبری
این رباعی به توصیف حقیقت انسان که ورای جسم و جان است میپردازد. مولانا میفرماید: «تو آب نیستی، خاک نیستی، تو چیز دیگری هستی،» «بیرون از جهان آب و گل، در سفر هستی.» «قالب (جسم) جویی است و جان در آن، آب حیات،» «آنجا که تو هستی، از این دو هم بیخبری!» این رباعی، بیانگر این است که حقیقت انسان، فراتر از جسم و جان است، و نشاندهندهی این که انسان باید به ماهیت حقیقی خود پی ببرد که ورای این عالم مادی است.
لینکهای مفید دیگر: فال حافظ ، فال انبیاء ، فال مولانا ، گوگل
کلمات کلیدی: رباعی مولانا , دیوان شمس , رباعیات شمس , فال مولانا , مولانا , مثنوی معنوی , شعر فارسی , عرفان , غزلیات شمس , مولوی , تصوف , عشق , سماع , مثنوی , شعر عرفانی , قونیه , مراقبه , روحانی , فلسفه , خودشناسی , عارف , صوفی , مثنویپژوهی , شمس تبریزی , فال حافظ , دیوان حافظ , ادبیات فارسی , اشعار مولانا , مثنوی مولانا , قونیه مولانا , غزل , قصیده , شعر کلاسیک , موسیقی عرفانی , رقص سماع , مکتب مولانا , شعر درمانی , الهیات , حکمت , حقیقت , معرفت , طریقت , شریعت , وحدت وجود , فنا , بقا , نینامه , مکتوبات , فیه ما فیه , جلالالدین محمد بلخی