پران باشی چو در صف یارانی
پری باشی سقط چو بی ایشانی
تا پرانی تو حاکمی بر سر آن
چون پر گشتی ز باد سرگردانی
این رباعی به تأثیر همنشینی با اهل حق و عواقب دوری از آنها میپردازد. مولانا میفرماید: «پریان (شاد و پرشور) باشی چون در جمع یاران هستی،» «ناقص میشوی چون بدون آنها هستی.» «تا پرواز میکنی، حاکم بر آن (پرواز) هستی،» «چون (بال و پر) پر شدی، از باد سرگردان میشوی!» این رباعی، بیانگر این است که همنشینی با اهل حق، باعث رشد و تعالی میشود، و نشاندهندهی این که بدون آنها، انسان ناقص و سرگردان میشود.
لینکهای مفید دیگر: فال حافظ ، فال انبیاء ، فال مولانا ، گوگل
کلمات کلیدی: رباعی مولانا , دیوان شمس , رباعیات شمس , فال مولانا , مولانا , مثنوی معنوی , شعر فارسی , عرفان , غزلیات شمس , مولوی , تصوف , عشق , سماع , مثنوی , شعر عرفانی , قونیه , مراقبه , روحانی , فلسفه , خودشناسی , عارف , صوفی , مثنویپژوهی , شمس تبریزی , فال حافظ , دیوان حافظ , ادبیات فارسی , اشعار مولانا , مثنوی مولانا , قونیه مولانا , غزل , قصیده , شعر کلاسیک , موسیقی عرفانی , رقص سماع , مکتب مولانا , شعر درمانی , الهیات , حکمت , حقیقت , معرفت , طریقت , شریعت , وحدت وجود , فنا , بقا , نینامه , مکتوبات , فیه ما فیه , جلالالدین محمد بلخی