بالا شجری لب شکر و دل حجری
زنجیر سری، سیمبری رشک پری
چون برگذری درنگری دل ببری
چشمت مرساد سخت زیبا صوری
این رباعی به توصیف زیبایی و جذابیت معشوق میپردازد. مولانا میفرماید: «(معشوق) قامتی بلند چون درخت، لب شکر و دل سنگ،» «زلفی چون زنجیر، بدنی سیمگون و حسادت پری.» «چون از کنار (کسی) بگذری و نگاه کنی، دل میبری،» «چشمت (از آسیب) دور باد، صورتی بسیار زیبا!» این رباعی، بیانگر زیبایی خیرهکننده معشوق و تأثیر او بر دلها، و نشاندهندهی اوج تمجید از جمال او.
لینکهای مفید دیگر: فال حافظ ، فال انبیاء ، فال مولانا ، گوگل
کلمات کلیدی: رباعی مولانا , دیوان شمس , رباعیات شمس , فال مولانا , مولانا , مثنوی معنوی , شعر فارسی , عرفان , غزلیات شمس , مولوی , تصوف , عشق , سماع , مثنوی , شعر عرفانی , قونیه , مراقبه , روحانی , فلسفه , خودشناسی , عارف , صوفی , مثنویپژوهی , شمس تبریزی , فال حافظ , دیوان حافظ , ادبیات فارسی , اشعار مولانا , مثنوی مولانا , قونیه مولانا , غزل , قصیده , شعر کلاسیک , موسیقی عرفانی , رقص سماع , مکتب مولانا , شعر درمانی , الهیات , حکمت , حقیقت , معرفت , طریقت , شریعت , وحدت وجود , فنا , بقا , نینامه , مکتوبات , فیه ما فیه , جلالالدین محمد بلخی