ای آنکه حریف بازی ما بدهای
این مجلس جانست چرا تن زدهای
چون سوسن و سرو از غم آزاد بدی
بنده غم از آن شدی که خواجه شدهای
این رباعی به نکوهش نفس از دلبستگی به دنیا و غفلت از حقیقت جان میپردازد. مولانا میفرماید: «ای آنکه همنشین بازی ما بودهای (بازیگوش بودهای)،» «این مجلس جان است، چرا تن زدهای (سستی کردهای)؟» «چون سوسن و سرو، از غم آزاد بودی،» «بندهی غم از آن شدی که خواجه (دنیوی) شدهای!» این رباعی، بیانگر این است که انسان با دلبستگی به دنیا و مقامهای دنیوی، از آزادی حقیقی دور میشود، و نشاندهندهی لزوم رهایی از قید دنیا برای رسیدن به مجلس جان.
لینکهای مفید دیگر: فال حافظ ، فال انبیاء ، فال مولانا ، گوگل
کلمات کلیدی: رباعی مولانا , دیوان شمس , رباعیات شمس , فال مولانا , مولانا , مثنوی معنوی , شعر فارسی , عرفان , غزلیات شمس , مولوی , تصوف , عشق , سماع , مثنوی , شعر عرفانی , قونیه , مراقبه , روحانی , فلسفه , خودشناسی , عارف , صوفی , مثنویپژوهی , شمس تبریزی , فال حافظ , دیوان حافظ , ادبیات فارسی , اشعار مولانا , مثنوی مولانا , قونیه مولانا , غزل , قصیده , شعر کلاسیک , موسیقی عرفانی , رقص سماع , مکتب مولانا , شعر درمانی , الهیات , حکمت , حقیقت , معرفت , طریقت , شریعت , وحدت وجود , فنا , بقا , نینامه , مکتوبات , فیه ما فیه , جلالالدین محمد بلخی