ای ماه برآمدی و تابان گشتی
گرد فلک خویش خرامان گشتی
چون دانستی برابر جان گشتی
ناگاه فروشدی پنهان گشتی
این رباعی به تجلی و پنهان شدن معشوق و تأثیر آن بر عاشق میپردازد. مولانا میفرماید: «ای ماه! برآمدی و تابان شدی،» «گرد فلک خودت (در عالم) خرامان شدی.» «چون دانستی که برابر جان شدی،» «ناگهان فرو رفتی و پنهان شدی!» این رباعی، بیانگر این است که معشوق گاهی تجلی میکند و گاهی پنهان میشود، و نشاندهندهی این که این پنهان شدن، دل عاشق را به درد میآورد.
لینکهای مفید دیگر: فال حافظ ، فال انبیاء ، فال مولانا ، گوگل
کلمات کلیدی: رباعی مولانا , دیوان شمس , رباعیات شمس , فال مولانا , مولانا , مثنوی معنوی , شعر فارسی , عرفان , غزلیات شمس , مولوی , تصوف , عشق , سماع , مثنوی , شعر عرفانی , قونیه , مراقبه , روحانی , فلسفه , خودشناسی , عارف , صوفی , مثنویپژوهی , شمس تبریزی , فال حافظ , دیوان حافظ , ادبیات فارسی , اشعار مولانا , مثنوی مولانا , قونیه مولانا , غزل , قصیده , شعر کلاسیک , موسیقی عرفانی , رقص سماع , مکتب مولانا , شعر درمانی , الهیات , حکمت , حقیقت , معرفت , طریقت , شریعت , وحدت وجود , فنا , بقا , نینامه , مکتوبات , فیه ما فیه , جلالالدین محمد بلخی