ای شادی راز تو هزاران شادی
وز تو به خرابات هزار آبادی
وان سرو چمن را که کمین بندهٔ تست
از خدمتت آزاد و هزار آزادی
این رباعی به منبع شادی بودن معشوق و آزادیبخشی او میپردازد. مولانا میفرماید: «ای شادی! راز تو هزاران شادی (دارد)،» «و از تو به خرابات (عالم مستی) هزاران آبادی (رسیده).» «و آن سرو چمن را که کمترین بندهی توست،» «از خدمتت آزاد و هزار آزادی (به او دادهای)!» این رباعی، بیانگر این است که معشوق، منبع بیکران شادی و آزادی است، و نشاندهندهی تأثیر او در آبادانی دلها و رهایی از تعلقات.
لینکهای مفید دیگر: فال حافظ ، فال انبیاء ، فال مولانا ، گوگل
کلمات کلیدی: رباعی مولانا , دیوان شمس , رباعیات شمس , فال مولانا , مولانا , مثنوی معنوی , شعر فارسی , عرفان , غزلیات شمس , مولوی , تصوف , عشق , سماع , مثنوی , شعر عرفانی , قونیه , مراقبه , روحانی , فلسفه , خودشناسی , عارف , صوفی , مثنویپژوهی , شمس تبریزی , فال حافظ , دیوان حافظ , ادبیات فارسی , اشعار مولانا , مثنوی مولانا , قونیه مولانا , غزل , قصیده , شعر کلاسیک , موسیقی عرفانی , رقص سماع , مکتب مولانا , شعر درمانی , الهیات , حکمت , حقیقت , معرفت , طریقت , شریعت , وحدت وجود , فنا , بقا , نینامه , مکتوبات , فیه ما فیه , جلالالدین محمد بلخی