ای دل تو بدین مفلسی و رسوائی
انصاف بده که عشق را چون سائی
عشق آتش تیز است و ترا آبی نیست
خاکت بر سر چه باد میپیمائی
این رباعی به نکوهش دل از عدم درک عشق و بیفایدگی ادعای عاشقی میپردازد. مولانا میفرماید: «ای دل! تو با این مفلسی و رسوایی،» «انصاف بده که عشق را چگونه لمس میکنی؟» «عشق آتشی تیز است و تو آبی نداری،» «خاک بر سرت! چه (خیالات) پوچ میبافی؟» این رباعی، بیانگر این است که دل باید برای درک عشق آماده باشد، و نشاندهندهی بیفایدگی ادعای عاشقی بدون آمادگی درونی.
لینکهای مفید دیگر: فال حافظ ، فال انبیاء ، فال مولانا ، گوگل
کلمات کلیدی: رباعی مولانا , دیوان شمس , رباعیات شمس , فال مولانا , مولانا , مثنوی معنوی , شعر فارسی , عرفان , غزلیات شمس , مولوی , تصوف , عشق , سماع , مثنوی , شعر عرفانی , قونیه , مراقبه , روحانی , فلسفه , خودشناسی , عارف , صوفی , مثنویپژوهی , شمس تبریزی , فال حافظ , دیوان حافظ , ادبیات فارسی , اشعار مولانا , مثنوی مولانا , قونیه مولانا , غزل , قصیده , شعر کلاسیک , موسیقی عرفانی , رقص سماع , مکتب مولانا , شعر درمانی , الهیات , حکمت , حقیقت , معرفت , طریقت , شریعت , وحدت وجود , فنا , بقا , نینامه , مکتوبات , فیه ما فیه , جلالالدین محمد بلخی