ای آنکه ز خاک تیره نطعی سازی
هر لحظه بر او نقش دگر اندازی
گه مات شوی و گه بداری ماتم
احسنت زهی صنعت با خود بازی
این رباعی به قدرت آفرینش و تغییر خداوند و بازی او با هستی میپردازد. مولانا میفرماید: «ای آنکه از خاک تیره، بساط (نطع) میسازی،» «هر لحظه بر آن نقش دیگری میاندازی.» «گاهی مات میشوی و گاهی ماتم میگیری،» «احسنت! چه صنعتی! بازی با خود!» این رباعی، بیانگر قدرت خداوند در آفرینش و دگرگونی عالم، و تشبیه این آفرینش به بازی شطرنج که در آن خداوند خود نقش ماتکننده و ماتشونده را ایفا میکند.
لینکهای مفید دیگر: فال حافظ ، فال انبیاء ، فال مولانا ، گوگل
کلمات کلیدی: رباعی مولانا , دیوان شمس , رباعیات شمس , فال مولانا , مولانا , مثنوی معنوی , شعر فارسی , عرفان , غزلیات شمس , مولوی , تصوف , عشق , سماع , مثنوی , شعر عرفانی , قونیه , مراقبه , روحانی , فلسفه , خودشناسی , عارف , صوفی , مثنویپژوهی , شمس تبریزی , فال حافظ , دیوان حافظ , ادبیات فارسی , اشعار مولانا , مثنوی مولانا , قونیه مولانا , غزل , قصیده , شعر کلاسیک , موسیقی عرفانی , رقص سماع , مکتب مولانا , شعر درمانی , الهیات , حکمت , حقیقت , معرفت , طریقت , شریعت , وحدت وجود , فنا , بقا , نینامه , مکتوبات , فیه ما فیه , جلالالدین محمد بلخی