ای آتش بخت سوی گردون رفتی
وی آب حیات سوی جیحون رفتی
با تو گفتم که بیدلم من بیدل
بیدل اکنون شدم که بیرون رفتی
این رباعی به شکایت عاشق از رفتن معشوق و بیقراری او میپردازد. مولانا میفرماید: «ای آتش بخت! به سوی آسمان رفتی،» «و ای آب حیات! به سوی جیحون (رود) رفتی.» «با تو گفتم که “من بیدل هستم”،» «بیدل اکنون شدم که بیرون رفتی!» این رباعی، بیانگر تأثیر مخرب رفتن معشوق بر عاشق، و نشاندهندهی این که عاشق با رفتن معشوق، دل از دست میدهد و بیقرار میشود.
لینکهای مفید دیگر: فال حافظ ، فال انبیاء ، فال مولانا ، گوگل
کلمات کلیدی: رباعی مولانا , دیوان شمس , رباعیات شمس , فال مولانا , مولانا , مثنوی معنوی , شعر فارسی , عرفان , غزلیات شمس , مولوی , تصوف , عشق , سماع , مثنوی , شعر عرفانی , قونیه , مراقبه , روحانی , فلسفه , خودشناسی , عارف , صوفی , مثنویپژوهی , شمس تبریزی , فال حافظ , دیوان حافظ , ادبیات فارسی , اشعار مولانا , مثنوی مولانا , قونیه مولانا , غزل , قصیده , شعر کلاسیک , موسیقی عرفانی , رقص سماع , مکتب مولانا , شعر درمانی , الهیات , حکمت , حقیقت , معرفت , طریقت , شریعت , وحدت وجود , فنا , بقا , نینامه , مکتوبات , فیه ما فیه , جلالالدین محمد بلخی