رباعی شماره 1655 از دیوان شمس مولانا

از رنج و ملال ما چه فریاد کنی

آن به که به شکر وصل را شاد کنی

از ما چه گریزی و چرا داد کنی

زان ترس که وصل را بسی یاد کنی

تفسیر رباعی 1655 از دیوان شمس مولانا

این رباعی به توصیه به شکرگزاری از وصال و پرهیز از گله و شکایت می‌پردازد. مولانا می‌فرماید: «از رنج و ملال ما چه فریاد می‌کنی؟» «بهتر است که با شکر، وصال را شاد کنی.» «چرا از ما فرار می‌کنی و چرا دادخواهی می‌کنی؟» «از آن بترس که وصال را بسیار یاد کنی!» این رباعی، بیانگر این است که باید قدر وصال را دانست و از شکایت پرهیز کرد، و نشان‌دهنده‌ی این که زیاد فکر کردن به وصال، می‌تواند منجر به از دست دادنش شود.