یارب تو یکی یار جفا کارش ده
یک دلبر بدخوی جگر خوارش ده
تا بشناسد که عاشقان درچه غمند
عشقش ده شوقش ده و بسیارش ده
این رباعی به درخواست از خداوند برای آگاه ساختن بیخبران از درد عشق میپردازد. مولانا میفرماید: «یارب! تو به او (بیخبر از عشق) یک یار جفاکار بده،» «یک دلبر بدخوی جگرخوارش بده،» «تا بشناسد که عاشقان در چه غمی هستند،» «عشقش ده، شوقش ده، و بسیارش ده!» این رباعی، بیانگر این است که تنها راه درک درد عاشقان، تجربه کردن عشق است، و درخواست از خداوند برای اعطای این تجربه به کسانی که از آن بیخبرند.
لینکهای مفید دیگر: فال حافظ ، فال انبیاء ، فال مولانا ، گوگل
کلمات کلیدی: رباعی مولانا , دیوان شمس , رباعیات شمس , فال مولانا , مولانا , مثنوی معنوی , شعر فارسی , عرفان , غزلیات شمس , مولوی , تصوف , عشق , سماع , مثنوی , شعر عرفانی , قونیه , مراقبه , روحانی , فلسفه , خودشناسی , عارف , صوفی , مثنویپژوهی , شمس تبریزی , فال حافظ , دیوان حافظ , ادبیات فارسی , اشعار مولانا , مثنوی مولانا , قونیه مولانا , غزل , قصیده , شعر کلاسیک , موسیقی عرفانی , رقص سماع , مکتب مولانا , شعر درمانی , الهیات , حکمت , حقیقت , معرفت , طریقت , شریعت , وحدت وجود , فنا , بقا , نینامه , مکتوبات , فیه ما فیه , جلالالدین محمد بلخی