هین نوبت صبر آمد و ماه روزه
روزی دو مگو ز کاسه و از کوزه
بر خوان فلک گردد پی دریوزه
تا پنبهٔ جان باز رهد از غوزه
این رباعی به اهمیت صبر و روزه در سلوک عرفانی میپردازد. مولانا میفرماید: «هان! نوبت صبر و ماه روزه آمد،» «یکی دو روز از کاسه و کوزه (خوراک و نوشیدنی) مگو.» «بر سفرهی فلک، به دنبال گدایی میگردد،» «تا پنبهی جان از غوزه (غفلت) رها شود!» این رباعی، بیانگر لزوم صبر و پرهیز از لذات مادی در راه حق، و نشاندهندهی این که روزه و پرهیز، راهی برای رهایی روح از تعلقات است.
لینکهای مفید دیگر: فال حافظ ، فال انبیاء ، فال مولانا ، گوگل
کلمات کلیدی: رباعی مولانا , دیوان شمس , رباعیات شمس , فال مولانا , مولانا , مثنوی معنوی , شعر فارسی , عرفان , غزلیات شمس , مولوی , تصوف , عشق , سماع , مثنوی , شعر عرفانی , قونیه , مراقبه , روحانی , فلسفه , خودشناسی , عارف , صوفی , مثنویپژوهی , شمس تبریزی , فال حافظ , دیوان حافظ , ادبیات فارسی , اشعار مولانا , مثنوی مولانا , قونیه مولانا , غزل , قصیده , شعر کلاسیک , موسیقی عرفانی , رقص سماع , مکتب مولانا , شعر درمانی , الهیات , حکمت , حقیقت , معرفت , طریقت , شریعت , وحدت وجود , فنا , بقا , نینامه , مکتوبات , فیه ما فیه , جلالالدین محمد بلخی