ما مردانیم شسته بر تنگ دره
مائیم که شیر و گرگ بر ما گذره
با فقر و صفا به هم درآمیختهایم
چون درگه ارتضاع آن میش و بره
این رباعی به مقام فقرا و درهم آمیختگی آنها با هستی میپردازد. مولانا میفرماید: «ما مردانی هستیم که در تنگهی دره شستهایم،» «ماییم که شیر و گرگ از ما میگذرند.» «با فقر و صفا به هم آمیختهایم،» «چون درگاه شیرخوارگی آن میش و بره.» این رباعی، بیانگر مقام والای فقرا که با وجود گذر حیوانات وحشی، آرامند، و نشاندهندهی آمیختگی آنها با تمام هستی در مقام فقر و صفا.
لینکهای مفید دیگر: فال حافظ ، فال انبیاء ، فال مولانا ، گوگل
کلمات کلیدی: رباعی مولانا , دیوان شمس , رباعیات شمس , فال مولانا , مولانا , مثنوی معنوی , شعر فارسی , عرفان , غزلیات شمس , مولوی , تصوف , عشق , سماع , مثنوی , شعر عرفانی , قونیه , مراقبه , روحانی , فلسفه , خودشناسی , عارف , صوفی , مثنویپژوهی , شمس تبریزی , فال حافظ , دیوان حافظ , ادبیات فارسی , اشعار مولانا , مثنوی مولانا , قونیه مولانا , غزل , قصیده , شعر کلاسیک , موسیقی عرفانی , رقص سماع , مکتب مولانا , شعر درمانی , الهیات , حکمت , حقیقت , معرفت , طریقت , شریعت , وحدت وجود , فنا , بقا , نینامه , مکتوبات , فیه ما فیه , جلالالدین محمد بلخی