صوفی نشوی به فوطه و پشمینه
نه پیر شوی ز صحبت دیرینه
صوفی باید که صاف دارد سینه
انصاف بده صوفی و آنگه کینه
این رباعی به ماهیت حقیقی تصوف و دوری از ظواهر میپردازد. مولانا میفرماید: «با دستار و جامهی پشمینه، صوفی نمیشوی،» «و از همنشینی دیرینه، پیر نمیشوی.» «صوفی باید که سینهای صاف داشته باشد،» «انصاف بده، صوفی باش و سپس کینه!» این رباعی، بیانگر این است که تصوف به ظاهر نیست، بلکه به پاکی دل است، و نشاندهندهی لزوم داشتن سینهای صاف و خالی از کینه برای صوفی واقعی.
لینکهای مفید دیگر: فال حافظ ، فال انبیاء ، فال مولانا ، گوگل
کلمات کلیدی: رباعی مولانا , دیوان شمس , رباعیات شمس , فال مولانا , مولانا , مثنوی معنوی , شعر فارسی , عرفان , غزلیات شمس , مولوی , تصوف , عشق , سماع , مثنوی , شعر عرفانی , قونیه , مراقبه , روحانی , فلسفه , خودشناسی , عارف , صوفی , مثنویپژوهی , شمس تبریزی , فال حافظ , دیوان حافظ , ادبیات فارسی , اشعار مولانا , مثنوی مولانا , قونیه مولانا , غزل , قصیده , شعر کلاسیک , موسیقی عرفانی , رقص سماع , مکتب مولانا , شعر درمانی , الهیات , حکمت , حقیقت , معرفت , طریقت , شریعت , وحدت وجود , فنا , بقا , نینامه , مکتوبات , فیه ما فیه , جلالالدین محمد بلخی