رباعی شماره 1615 از دیوان شمس مولانا

صحت که کشد به سقم و رنجوری به

زان جامه که سازی بستم عوری به

چشمی که نبیند ره حق کوری به

صحبت که تقرب نبود دوری به

تفسیر رباعی 1615 از دیوان شمس مولانا

این رباعی به ارزش درد در راه حق و دوری از هرچه مانع تقرب است می‌پردازد. مولانا می‌فرماید: «سلامتی که به بیماری و رنجوری بکشد، بهتر است،» «از آن جامه‌ای که مرا کور کند، برهنگی بهتر است.» «چشمی که راه حق را نبیند، کوری بهتر است،» «همنشینی که باعث تقرب نشود، دوری بهتر است!» این رباعی، بیانگر این است که هر چیز که انسان را به حق نزدیک کند، ارزشمند است، حتی اگر ظاهرش رنج باشد، و نشان‌دهنده‌ی لزوم دوری از هرچه مانع رسیدن به حق است.