جانیست غذای او غم و اندیشه
جانی دگر است همچو شیر بیشه
اندیشه چو تیشه است گزافه مندیش
هان تا نزنی تو پای خود را تیشه
این رباعی به تفاوت ارواح و اهمیت اندیشهی صحیح میپردازد. مولانا میفرماید: «جانی هست که غذایش غم و اندیشه است،» «جانی دیگر است همچون شیر بیشه.» «اندیشه چون تیشه است، بیهوده نیندیش،» «هان! تا پای خود را تیشه نزنی!» این رباعی، بیانگر تفاوت بین ارواح ضعیف و قوی، و هشدار دربارهی اندیشهی منفی و بیحاصل که میتواند به خود انسان آسیب بزند.
لینکهای مفید دیگر: فال حافظ ، فال انبیاء ، فال مولانا ، گوگل
کلمات کلیدی: رباعی مولانا , دیوان شمس , رباعیات شمس , فال مولانا , مولانا , مثنوی معنوی , شعر فارسی , عرفان , غزلیات شمس , مولوی , تصوف , عشق , سماع , مثنوی , شعر عرفانی , قونیه , مراقبه , روحانی , فلسفه , خودشناسی , عارف , صوفی , مثنویپژوهی , شمس تبریزی , فال حافظ , دیوان حافظ , ادبیات فارسی , اشعار مولانا , مثنوی مولانا , قونیه مولانا , غزل , قصیده , شعر کلاسیک , موسیقی عرفانی , رقص سماع , مکتب مولانا , شعر درمانی , الهیات , حکمت , حقیقت , معرفت , طریقت , شریعت , وحدت وجود , فنا , بقا , نینامه , مکتوبات , فیه ما فیه , جلالالدین محمد بلخی